Α - ΤΑΞΙΕΣ

ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ - ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sat, 07 Jun 2008 08:43:00 +0000

Σάββατο 7 Ιουνίου, 9 μ.μ.,

ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ

1998-2008. 10 χρόνια «ΑΠΕΙΡΟΣ»

10 χρόνια ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ήπειρος, Βαλκάνια, Μεσόγειος, Καύκασος,

η πιο γενναιόδωρη πολυφωνική σύναξη

οι φωνές της πέτρας σμίγουν στην Πέτρα σε πολυφωνίες

δίχως όρια

Έφτασε η μέρα να σμίξουν οι φωνές. Να σμίξουν οι άνθρωποι. Στο θέατρο της Πέτρας στην Πετρούπολη. Το σμιλεμένο στα βράχια. Σαν και τα τραγούδια που θα ακουστούν απόψε. Είναι σκληρά σαν γρανίτης τα τραγούδια αυτά. Γι' αυτό και ή τα ερωτεύεσαι ή τα μισείς. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει.

Εκεί, στην Πέτρα, ο έρωτας θα είναι απόψε ο κυρίαρχος. Εκείνων που θα τα ακούν αλλά κυρίως εκείνων που θα ταξιδεύουν τους στίχους με τις φωνές και τις ψυχές τους. Άνθρωποι καθημερινοί. Όχι επαγγελματίες... Ερασιτέχνες με την αρχαϊκή σημασία του όρου, εκείνη την όμορφη που έπλασαν οι έλληνες δίνοντας τη δική τους οπτική στην τέχνη. Τέχνη για τον άνθρωπο. Και τέχνη από ανθρώπους. Όχι για το υλικό κέρδος και την εφήμερη δόξα. Αλλά για τους μεγάλους καημούς της ζωής μας. Ένας καημός ατέλειωτος είναι τα Πολυφωνικά. Έρωτας και θάνατος και ξενιτιά και βουνά καλότυχα και λεβεντιά και όλα τα άλλα τα συστατικά των γνήσιων ανθρώπων...

Τέτοιος καημός που ενώνει ανθρώπους από διαφορετικές φυλές... λόγια δε γρικάς... δεν καταλαβαίνεις... μόνο τον καημό που είναι ίδιος σε κάθε τόπο και κάθε εποχή. Είδος κλασικό το πολυφωνικό τραγούδι. Αυθεντικό. Που δε χωρά σε σύνορα, δε χωρά σε συνηθισμένα μέτρα.

Γι' αυτό και δεν είναι εύκολο να τα ακούς. Ή κατοικείς σε τέτοια χώρα ασύνορη και αβυθομέτρητη ή νιώθεις να κινδυνεύεις στο άκουσμά τους. Να απειλείται η καθεστηκυία τάξη της ψυχής σου από άγνωστες συνήθειες και δρόμους που δεν ξέρεις να βαδίσεις. Ή νιώθεις ένα με τα τραγούδια αυτά ή τελείως ξένος.

Τα πολυφωνικά τραγούδια δεν έχουν φίλους. Μόνο εραστές.

Κι απόψε οι εραστές τους έχουν δώσει ραντεβού για μία ακόμη μέθεξη, για ένα ακόμη ταξίδεμα. Ο απόπλους έχει οριστεί για τις 9 το βράδυ. Λιμάνι γνωστό και οικείο από χρόνια... Το θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη.

Εκεί, στην αρχέγονη δημιουργία της νύχτας και στον αντίλαλο των βράχων, μυστηριακές φωνές θα ξεδιπλωθούν και θα ξεδιπλώσουν τους γόρδιους δεσμούς που ταλανίζουν τα μύχια της ψυχής. Και επικεφαλής ένας Αλέξανδρος και πάλι. Ο Αλέξανδρος Λαμπρίδης, ο πρωτομάστορας του θεσμού των Πολυφωνικών συνάξεων που φέτος μετρά 10 χρόνια ύπαρξης.

Συνταξιδευτές του και ψυχή της εκδήλωσης η Χαονία, ο πολυφωνικός όμιλος που στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια τόσο τις Συναυλίες της Αθήνας όσο και τα καλοκαιρινά φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού που διατρέχουν τα βόρεια σύνορα της χώρας - ένθεν και ένθεν - στους τόπους δηλαδή τους γενέθλιους των πολυφωνικών ακουσμάτων.

Από όλους αυτούς τους τόπους έρχονται απόψε όχι μόνο τα ακούσματα αλλά και εκείνοι που θα τα ζωντανέψουν. Τέτοια γεγονότα σπάνια συμβαίνουν στην πόλη μας. Τόσοι πολλοί από τόσους τόπους να συναντιούνται καλλιτεχνικά σε κοινή πορεία. Εδώ δεν υψώνεται ούτε ο καλλιτέχνης, ούτε ο τόπος. Αλλά το είδος της τέχνης. Η ίδια η τέχνη είναι η κυρίαρχη.

Όχι όμως ως αυθύπαρκτη οντότητα αλλά άρρηκτα δεμένη με τον άνθρωπο. Αυτή και η αξεπέραστη ομορφιά της. Ο γνήσιος δεσμός της με την παράδοση. Μια παράδοση που δεν τιμάται μόνο ως μνήμη αλλά ακολουθεί το μίτο για το δικό μας σήμερα. Δίπλα στους παλιούς και τις φωνές από το δικό τους όμορφο χτες, έρχονται οι όμορφοι νέοι του εργαστηρίου Πολυφωνίας να ενώσουν την αγάπη τους και τον έρωτά τους με το σπάνιο αυτό είδος μουσικής.

Κι εκεί ξεπηδούν επιθυμίες για καινούριες συμμετοχές. Γιατί το Πολυφωνικό δεν είναι μόνο να το ακούς. Όπως ο έρωτας δεν είναι μόνο να τον βλέπεις σε ταινίες και να τον διαβάζεις σε μυθιστορήματα. Είναι κυρίως βίωμα. Κι ο τρόπος γνωριμίας είναι ένας και μοναδικός: Να τα ζήσεις! Μόνο έτσι... Όπως και τον έρωτα...

Γι' αυτό σας λέμε και το εννοούμε. Εκεί, στη Πέτρα, στις 9 το βράδυ, ο έρωτας θα είναι ο κυρίαρχος. Όχι μόνο όσων θα τραγουδήσουν αλλά και όσων θα ακούσουν... Και ίσως του χρόνου οι ρόλοι να αντιστραφούν...

_____________

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση στις προηγούμενες ανακοινώσεις μας:

Σημαντική συμβουλή: Μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας μπουφανάκι... Η θερμοκρασία εκεί πάνω στα ψηλώματα είναι αρκετά χαμηλότερη από τη θερμοκρασία της πόλης.

Περισσότερες Πληροφορίες:

http://polyphonic.forumotion.com/

ΦΟΡΟΥΜ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

www.myspace.com/polyphonicfestival

Πλούσια ηχοθήκη με πολυφωνικά ακούσματα

http://www.polyphonic.gr/

Ενημερωτικό υλικό για όλη τη δεκάχρονη πορεία του θεσμού

και στο 21033101919

24/2 ΜΑΡΑΣΛΕΙΟ. Ημερίδα Περιβαλλοντική Κρίση και Εκπαίδευση

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 18 Feb 2008 12:45:00 +0000

Μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία ανέλαβε ο Παιδαγωγικός Όμιλος για την προσεχή Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008. Ετοιμάζει ημερίδα με θέμα: Περιβαλλοντική Κρίση και Εκπαίδευση:

Την αφίσα "κλέψαμε" από το φόρουμ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Νέας Σμύρνης και συγκεκριμένα από το χώρο της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Νέας Σμύρνης. Επειδή όμως το θέμα μας ενδιαφέρει και πάρα πολύ μάλιστα, φροντίσαμε να επισκεφθούμε και το σάιτ των Παρεμβάσεων ΠΕ, όπου και δημοσιεύονται περισσότερες πληροφορίες για την αξιόλογη αυτή εκδήλωση:

Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε.

ΗΜΕΡΙΔΑ Περιβαλλοντική Κρίση και Εκπαίδευση.

Τι κάνουμε στην τάξη ;

Κυριακή 24 Φλεβάρη, 10 π.μ.

στο Μαράσλειο Διδασκαλείο, Μαρασλή 4, Κολωνάκι (στάση μετρό Ευαγγελισμός)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

10:10 Εκ μέρους του Παιδαγωγικού Ομίλου Άνοιγμα εργασιών

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ

10:20 Πάνος Τότσικας ( αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, μέλος της Διαδημοτικής Συντονιστικής Επιτροπής για την Διάσωση του Υμηττού) Άνθρωποι και φύση : από την ενότητα στην κυριαρχία

10:45 Κώστας Βαξεβάνης (δημοσιογράφος) Πολιτικοί – διαπλοκή – σιωπή, ενάντια στο περιβάλλον

11:10 Γιάννης Παπαδάτος (σχολικός σύμβουλος κριτικός λογοτεχνίας) Τα περιβαλλοντικά προβλήματα στη λογοτεχνία για παιδιά

Θα ακολουθησει συζητηση διάλειμμα, καφές στο κυλικείο του Διδασκαλείου

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ

12:15

Γιάννης Παπαδάτος, Κατερίνα Λάππα Περιβάλλον και παιδικό βιβλίο – δημιουργικές δράσεις.

Θοδωρής Παπαπαύλου «Τουριστική αειφορική ανάπτυξη» - παιχνίδι ρόλων.

Πόπη Κύρδη Από τις μαρτυρίες στη μυθοπλασία και το δημοσιογραφικό λόγο

Εύη Παπαδοπούλου Σπύρος Παπακώστας, Της φωτιάς οι δράκοι (Παραμύθι, κατασκευή – αφήγηση)

~~~

Αποτελεί πολύ σημαντικό ζήτημα η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των εκπαιδευτικών για τα περιβαλλοντικά θέματα, η οριοθέτηση της ριζοσπαστικής οικολογίας που αναζητά τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής του περιβάλλοντος και η διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης στο σχολείο.

Στόχος μας είναι να δοθεί το κίνητρο, η έμπνευση και ένα ενδεικτικό υλικό για να δραστηριοποιηθούμε στις τάξεις μας μαζί με τους μαθητές μας.

Οι εγγραφές για τα εργαστήρια θα γίνονται το πρωί πριν την έναρξη της Ημερίδας.

Στους συμμετέχοντες θα δοθεί ΦΑΚΕΛΟΣ με ανάλογο υλικό.

Στο χώρο θα λειτουργεί ΕΚΘΕΣΗ βιβλίου οικολογικού περιεχομένου και ενημερωτικού υλικού οικολογικών κινήσεων

~~~

Σχετικό άρθρο στο σάιτ των Παρεμβάσεων:

"Περιβάλλον και Εκπαίδευση: Τι να κάνουμε στην τάξη αλλά και έξω απ' αυτήν"

Φέρτε τώρα εκπαιδευτικούς στα σχολεία

noreply@blogger.com (captain Nemos) — Thu, 10 Jan 2008 18:49:00 +0000

Αγωνιώδης η κραυγή διαμαρτυρίας από το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά, η ΠΡΟΟΔΟΣ:

Ο πρόεδρος της ΠΡΟΟΔΟΥ στην περσινή μεγάλη απεργία. Βρήκε μπροστά του τα ΜΑΤ όταν μαζί με χιλιάδες συναδέλφους ζήτησε να γίνουν δεκτά τα αιτήματα για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία...

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!

ΦΕΡΤΕ ΤΩΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Βρισκόμαστε, τονίζουν, στα μέσα περίπου της σχολικής χρονιάς και στα σχολεία του Πειραιά υπάρχουν τουλάχιστον 120 κενά δασκάλων, νηπιαγωγών και ειδικοτήτων!!!

Τα κενά αυτά οδηγούν σε καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών με υποχρεωτικές υπερωρίες αλλά και σε περιορισμό των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών.

Έτσι ο Σύλλογος των Πειραιωτών Συναδέλφων αποφάσισε να πραγματοποιήσει:

Παράσταση διαμαρτυρίας

την ερχόμενη Δευτέρα, 14 του Γενάρη,

ώρα 14.00, στη Διεύθυνση Π.Ε. Πειραιά

και με σκοπό να ζητήσουν άμεση κάλυψη των κενών.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ανακοίνωση στην Alfavita

ΣΧΟΛΙΟ: Είναι πραγματικά αδιανόητο αυτό που συμβαίνει... Και ο Σύλλογος του Πειραιά δεν είναι ο μόνος που διαμαρτύρεται για κενά στα σχολεία. Μόνιμη δικαιολογία των αρμοδίων είναι η έλλειψη δασκάλων! Μα όλοι γνωρίζουν πως τέτοια έλλειψη δεν υπάρχει σε νηπιαγωγούς και ειδικότητες. Πώς λοιπόν να γίνει πιστευτή η δικαιολογία;

Όσο για την έλλειψη σε δασκάλους, τι να υποθέσουμε; Δεν προτιμούν το επάγγελμα οι νέοι; Δεν παράγουν ικανό αριθμό δασκάλων οι αντίστοιχες σχολές; Βρίσκονται αποσπασμένοι σε άλλες θέσεις διοικητικές ή και μη διοικητικές; Τι φταίει τελικά; Όπως και να έχει το ζήτημα αυτό που αντιλαμβάνεται ο κοινός νους είναι πως δεν υπάρχει η δέουσα μέριμνα για την παιδεία του τόπου...

Κι ενώ τα παιδιά μένουν χωρίς δάσκαλο, διαβάστε το σημερινό άρθρο της Καθημερινής:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_10/01/2008_254917

και τις απαιτήσεις που θέτει για αλλαγή στον τρόπο πρόσληψης!!! Να έχουμε να λέμε δηλαδή και να καλύπτουμε τις ευθύνες.

ΠΕΜΠΤΗ: ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΒΟΥΛΗ 14.30

noreply@blogger.com (ΔΙΩΝΗ) — Wed, 19 Dec 2007 21:00:00 +0000

Εκδήλωση διαμαρτυρίας για την ψήφιση του νέου προϋπολογισμού

(20/12/2007 στις 2:30 στη Βουλή)

Αθήνα 17/12/2007
Προς Τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών του Λεκανοπεδίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ

Οι φορείς της Εκπαίδευσης ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΠΟΣΔΕΠ, ΑΣΓΜΕ, ΠΟΣΕΕΔΙΠ, ΟΔΠΤΕ και Φοιτητικοί Σύλλογοι καλούν τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, τους φοιτητές και τους εργαζόμενους στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που διοργανώνουν στις 20 Δεκεμβρίου ΄07, ημέρα ψήφισης του νέου Προϋπολογισμού, στις 2:30 μ.μ., έξω από τη Βουλή.

Για να εκφράσουμε τις διεκδικήσεις μας για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους τους πολίτες και για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αποδοχές των εκπαιδευτικών. Για να διεκδικήσουμε τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Για να απαιτήσουμε την αύξηση των δαπανών για την παιδεία. Για να απαιτήσουμε την υποχρέωση της πολιτείας να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις σε υποδομή, θεσμούς και καλά αμειβόμενο εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό, ώστε το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα να μπορεί να ανταποκριθεί στον κοινωνικό του ρόλου, να προσφέρει υψηλής στάθμης δωρεάν δημόσια εκπαίδευση σε όλους τους πολίτες.

Για να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στον αντιλαϊκό, αντιεκπαιδευτικό προϋπολογισμό που μειώνει τη χρηματοδότηση της παιδείας. Την αντίθεσή μας στην πολιτική που χρησιμοποιεί την υποχρηματοδότηση ως μέσο για να επιβληθεί στην εκπαίδευση η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση, στην πολιτική που υποβαθμίζει τους εκπαιδευτικούς με τους χαμηλούς μισθούς και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Για να διεκδικήσουμε τη μη εφαρμογή της οδηγίας για την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών που οδηγεί στην υποβάθμιση των σπουδών, στην απαξίωση των πτυχίων, που ακυρώνει τα συλλογικά επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων και επιβάλλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παραβιάζοντας το άρθρο 16 του Συντάγματος, του οποίου το κίνημα παιδείας δεν επέτρεψε την αναθεώρηση.

Από τη ΔΟΕ

ΠΑΡΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sun, 02 Dec 2007 14:06:00 +0000

Πάρτι για καλό σκοπό, διαβάσαμε σήμερα στις Παρεμβάσεις...

Εγώ γενικά δεν πηγαίνω σε πάρτι. Αλλά όταν διάβασα τα παρακάτω:

Μετά από 18 χρόνια συνεχούς παρουσίας το περιοδικό Εκπαιδευτική Κοινότητα διανύει μια δύσκολη φάση, αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα και τον κίνδυνο να κλείσει. Έχοντας σήμερα ανάγκη τους φίλους και τις φίλες του περισσότερο από ποτέ, τους/τις καλεί σε ένα πάρτι οικονομικής ενίσχυσης το βράδυ του Σαββάτου 8 Δεκεμβρίου στο Στέκι Μεταναστών (Τσαμαδού 13, Εξάρχεια)

κατάλαβα πως από το πάρτι αυτό δεν πρέπει να λείψει κανείς! Γιατί το περιοδικό ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ είναι το αγαπημένο μας εδώ και πολλά χρόνια και άλλα τόσα σύντροφος πιστός τις παιδαγωγικές μας ανησυχίες. Δεν επιτρέπεται με κανέναν τρόπο ένα τέτοιο πολύτιμο έντυπο να σιγήσει. Θα κάνουμε όλοι ό,τι περνά από τα χέρια μας για να μείνει ανοιχτό και να συνεχίσει την τεράστια προσφορά του.

Και δεν ξεχνάμε ότι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ήταν το πρώτο σοβαρό έντυπο που έγραψε για τον αγαπημένο μας Δάσκαλο, το Δημήτρη Λιαντίνη, εκείνο το καλοκαίρι του '98, η πρώτη επίσημη κατάθεση από εκείνους που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν:

Υποσχόμαστε να ανεβάσουμε και το άρθρο εκείνο για όλους όσους αγαπάνε το Λιαντίνη και ταυτόχρονα να τους καλέσουμε κι εκείνους να στηρίξουν την προσπάθεια να μην κλείσει αυτό το θαυμάσιο περιοδικό.

Περισσότερες πληροφορίες για το πάρτι και την ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΕΡΓΙΑ

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 26 Nov 2007 03:56:00 +0000

ΔΕΥΤΕΡΑ, 26 ΝΟΕΜΒΡΗ

24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΟΕ

Από την περσινή μεγάλη απεργία των Δασκάλων

Απόφαση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Αθήνα 19/11/2007

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., στη σημερινή του συνεδρίαση, αφού έλαβε υπόψη του:

τη συνεχιζόμενη αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης,

την ανάγκη άμεσης απάντησης των εργαζομένων με τη συγκρότηση κοινού πανεκπαιδευτικού-πανεργατικού μετώπου,

α π ο φ ά σ ι σ ε την κήρυξη 24/ωρης απεργιακής κινητοποίησης, για τη Δευτέρα 26/11/07 με πλαίσιο αιτημάτων:

1. Κατάργηση του άρθρου 32 του Ν. 3577/07 που δίνει τη δυνατότητα ίδρυσης τμημάτων νηπιαγωγείων στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και στα ιδιωτικά Σχολεία. Άμεση απόσυρση της εγκυκλίου της 20ης Ιουλίου 2007, που αυξάνει το ωράριο και καταστρατηγεί τα εργασιακά δικαιώματα των Νηπιαγωγών

2. Στήριξη της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης - Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του Α.Ε.Π. ή στο 15% του Γ.Κ.Π. για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της εκπαίδευσης (άμεση κάλυψη κενών, υποδομές, διπλοβάρδια, επιμόρφωση εκπαιδευτικών, κ.λ.π.).

3. Αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών. 1.400 € καθαρά στο νεοδιόριστο.

4. Αποτροπή της αντιασφαλιστικής καταιγίδας. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της τελευταίας 15ετίας. Καμιά συμμετοχή στο διάλογο.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί όλους τους συναδέλφους να πάρουν μαζικά μέρος στην 24ωρη απεργία και στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια που συνδιοργανώνουν, την ίδια μέρα, η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, στην Αθήνα (Προπύλαια Πανεπιστημίου Αθηνών ώρα 12.00΄) και στη Θεσσαλονίκη (άγαλμα Βενιζέλου ώρα 12.00΄).

Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Ο Πρόεδρος - Ο Γενικός Γραμματέας

Μπράτης Δημήτρης - Μαντάς Κομνηνός

Ο Τεμπονέρας ζει! Με Πέτρουλα, Λαμπράκη, μας οδηγεί!

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sun, 25 Nov 2007 08:46:00 +0000

Κάθε φορά που η Παιδεία κατεβαίνει στους δρόμους, το ίδιο σύνθημα:

"Ζει, ζει, ο Τεμπονέρας ζει!

Με Πέτρουλα, Λαμπράκη, μας οδηγεί!"

Γιατί εμείς δεν ξεχνάμε τους νεκρούς μας. Και γιατί τα μνημόσυνα των αγωνιστών γίνονται με νέους αγώνες και όχι με κλάματα.

Σωτήρη, Γρηγόρη, Νίκο...

Αύριο πάλι θα σας αναστήσουμε στους δρόμους της Αθήνας, στους δρόμους του αγώνα. Αιώνια σύμβολα εσείς του ανθρώπου που δε σκύβει το κεφάλι, του ανθρώπου που ξέρει να αγωνίζεται μέχρις εσχάτων για τα ιδανικά του.

ΑΥΡΙΟ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ...

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sun, 25 Nov 2007 08:10:00 +0000

Ένα βίντεο από την περσινή μεγαλειώδη απεργία των δασκάλων. Αύριο επιτέλους το αγωνιστικό μας τραγούδι θα συνεχιστεί στους δρόμους της Αθήνας και της θεσσαλονίκης.

Και θα συνεχίζεται με επιμονή μέχρι να γυρίσουν πίσω όλα τα κλεμμένα στα ταμεία μας.

Και μέχρι η Παιδεία να βρει επιτέλους τη θέση που της αξίζει!

Όλοι στα Προπύλαια στις 12 το μεσημέρι!

Και στη Σαλονίκη, ίδια ώρα, στο άγαλμα του Βενιζέλου!

Το ποτάμι πίσω δε γυρνά!!!!!!

Τι συμβαίνει πια με τα παιδιά μας;

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sun, 18 Nov 2007 09:05:00 +0000

Άκουσα την ανατριχιαστική είδηση προχτές στην τηλεόραση. Η Αμάρυνθος, ο Άλεξ και άλλα πιο άγνωστα περιστατικά ήρθαν πάλι στην επιφάνεια. Αναδημοσιεύω από τον Άλφα:

_______________

16.11.2007

Μαθητές ασέλγησαν σε μαθητή και βιντεοσκόπησαν την πράξη τους

Σοκ προκαλεί η αποκάλυψη μίας απίστευτης υπόθεσης ασέλγειας ενός 15χρονου από συνομηλίκους του σε σχολείο στη Καβάλα. Όπως έγινε γνωστό, τέσσερις μαθητές καβγάδισαν για ασήμαντη αφορμή με τον 15χρονο και στη συνέχεια τον οδήγησαν σε χώρο του σχολείου, όπου ασέλγησαν σε βάρος του, ενώ βιντεοσκόπησαν τις σκηνές με το κινητό τους τηλέφωνο. Το βίντεο κυκλοφόρησε σε όλο το σχολείο και το θύμα διαπομπεύτηκε. Η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια του εισαγγελέα και οι εμπλεκόμενοι μαθητές έχουν ήδη καταθέσει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ένας δράστης και «αρχηγός» των τεσσάρων είναι ένας 17χρονος, άλλος ένας είναι 16 ετών και δύο 15 ετών, όλοι τους μαθητές Λυκείου. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι τέσσερις υποστήριξαν στις καταθέσεις τους, ότι πήγαν στο υπό κατάληψη σχολείο για να βρουν κάποια κοπέλα και να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ορέξεις και ότι νευρίασαν όταν το θύμα τους χτύπησε άθελά του τον ένα με τη μπάλα που έπαιζε, τον κυνήγησαν και τον στρίμωξαν σε απομονωμένο χώρο του σχολείου, όπου προέβησαν στις αποτρόπαιες πράξεις τους. Το παιδί αμέσως μετά ενημέρωσε τον πατέρα του, ο οποίος κατήγγειλε το περιστατικό στην Αστυνομία.

_____________

Τι συμβαίνει πια με τα παιδιά μας; Τι φταίει; Και τις;

Κρούσματα βίας αντιμετωπίζουμε όλοι στα σχολεία μας, όταν όμως φτάνουν στη σεξουαλική κακοποίηση ή και στο φόνο, νομίζω ότι η κοινωνία θα πρέπει να αφυπνίζεται. Να μη μένει μόνο με το στόμα ανοιχτό αλλά να ξεσηκώνεται και να αναζητά πού έχει κάνει το λάθος στη αγωγή των παιδιών της.

Πάει σχεδόν ένας χρόνος που αντιμετώπισα ένα σοβαρό περιστατικό στην τάξη μου. Ανάμεσα σε μαθητές πέμπτης δημοτικού!!! Φυσικά δεν ήταν της μορφής των παραπάνω... Αλλιώς θα το είχατε ακούσει από τα κανάλια. Όμως ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική παρενόχληση. Θύμα ένα κοριτσάκι παιδί οικονομικών μεταναστών. Βασικός δράστης ένα παιδί "χωρισμένων γονιών". Εμπλεκόμενο ένα άλλο παιδί επίσης "χωρισμένων γονιών". Τυχαία συνέβη το περιστατικό με αυτούς τους "πρωταγωνιστές"; Εγώ λέω πως όχι. Όμως ό,τι κι αν λέω εγώ, σημασία έχει αν υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη του σχολείου για να "θεραπεύσει" τέτοιες συμπεριφορές. Δυστυχώς δεν υπάρχει. Μέχρι πότε θα είναι τριτοκοσμική η παιδεία στον τόπο μας;

Προχτές πάλι είχα ένα άλλο σοβαρό επεισόδιο. Καμία σχέση αυτή τη φορά με "σεξουαλικά". Μια μαθήτρια τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο. Μαζί της και ένα ακόμη κορίτσι της τάξης που γλίτωσε παρατρίχα. Μάρτυρας στο περιστατικό και ένα τρίτο παιδί της τάξης που άκουσε το μπαμ (χειρότερο μπαμ, κυρία δεν έχω ακούσει... - δικά του τα λόγια).

Τόλμησα να θέσω στο διευθυντή μου θέμα για βοήθεια από το σχολικό σύμβουλο. Πώς να ενεργήσω για να ξεπεράσουν τα παιδιά το σοκ. Η απάντησή σου αποκαλυπτική της κατάστασης που επικρατεί στα σχολειά μας. "Δεν είναι θέμα αυτό για το σύμβουλο." Μα ποια είναι θέματα για το σύμβουλο; Το πώς θα μάθουν τα παιδιά το δύο και δύο; Φροντιστήριο είναι το σχολείο; Δεν είναι κύριο έργο του η αγωγή;

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Wed, 14 Nov 2007 22:23:00 +0000

Πολυτεχνείο 1973.

Αθήνα, 2007.

Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για το Πολυτεχνείο;

Τι μπορούν να νιώσουν οι άνθρωποι του σήμερα για κείνο, το μακρινό χθες της ζωής εμάς των μεγάλων, και το τελείως άγνωστο παρελθόν για τα παιδιά της εποχής μας;

Πολυτεχνείο. Μία από τις τρεις μεγάλες εθνικές μας γιορτές. Στενά δεμένη όπως κι οι άλλες με την πανάκριβη για τον Έλληνα λευτεριά. Αλλά τη λευτεριά στο Πολυτεχνείο δεν την απείλησαν ξένου τα πολυβόλα και εχθρού ο στρατός. Δύσκολο τούτο να το νιώσουν τα παιδιά μας. Τους λες για Τούρκους το 21, για Ιταλούς και Γερμανούς το 40, μα πώς να εξηγήσεις το ανεξήγητο, Έλληνες να σκοτώνουν Έλληνες; Και πώς στα τρυφερά αυτάκια τους για σκοτωμένα παιδιά να μιλήσεις, αμούστακα παλικάρια και πρόσχαρα κορίτσια του σχολειού που βρέθηκαν κάτω από τις ερπύστριες των τανκς, ελληνικών τανκς, με Έλληνες φαντάρους στο τιμόνι; Ο αδερφός, ο φίλος, ο χτεσινός συμφοιτητής, να στρέφει το όπλο και να σκορπίζει θάνατο σε κείνους που φώναζαν:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ. ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ!

Αυτή, την τραγική κραυγή, ώρα 3 το πρωί, ξημέρωνε Σάββατο, 17 του Νοέμβρη του 1973, κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει απ’ όσους την άκουσαν. "Έχει για πάντα τη ζωή μας σημαδέψει." Αυτή τη μνήμη, αυτό το απερίγραπτο συναίσθημα, που έγινε για όσους την άκουσαν φάρος ζωής και ακλόνητη απόφαση για αγώνα διαρκή απέναντι σε κάθε άδικο, σε κάθε τύραννο, όπως κι αν λέγεται κι απ’ όπου κι αν είναι, είναι τα μόνα που μπορούμε να μοιραστούμε με τα παιδιά μας. Η μόνη αλήθεια που μπορούμε να τους μεταβιβάσουμε για το τι ήταν το Πολυτεχνείο. Για το τι είναι ακόμη σήμερα. Για το πώς πρέπει να μείνει αύριο. Ένα ζωντανό Πολυτεχνείο είναι το μόνο Πολυτεχνείο που μπορούν τα παιδιά μας να νιώσουν. Όχι μια μνήμη νεκρή. Όχι απλά ένας κατάλογος άγνωστων νεκρών. Κι ακόμη πιο άγνωστων για εκείνα πολιτικών καταστάσεων.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι μια ακόμη συνηθισμένη γιορτή. Εύκολο δεν είναι γι’ αυτό να μιλήσουμε. Ζούνε ακόμη οι πρωταγωνιστές. Και οι μέσα και οι απέξω. Η ιστορία σηκώνει τα χέρια ψηλά όταν των γεγονότων ο κουρνιαχτός συνεχίζει να αιωρείται στην ατμόσφαιρα. Όταν ο χρόνος δεν έχει στα τυλιγάδια του κλώσει της φανατισμένης ματιάς την υπερβολή. Καίει ακόμη το Πολυτεχνείο. Και καίγεται διπλά όποιος θελήσει τις αλήθειες του διάπλατα να ξεδιπλώσει. Είναι πιο τίμιο σιωπή να κρατήσουμε και στον καιρό να αφήσουμε το χρέος του να κάνει. Νηφάλιες να ξαναγίνουν οι ματιές μας και ευήκοα τα ώτα μας στην ιστορική αλήθεια. Δίχως φόβο και δίχως πάθος.

Ως τότε τι ήταν το Πολυτεχνείο ας αποφεύγουμε να λέμε με βεβαιότητα. Νερό ας ρίχνουμε στην απατηλή σιγουριά του υποκειμενισμού μας. Ο καθένας από μας κρατά μέσα του το δικό του Πολυτεχνείο. Και ίσως κάποιοι ανάμεσά μας να το έζησαν όπως σε λίγο τα ποιήματα των παιδιών μας θα ζωντανέψουν. Παιδιά τότε κι εκείνοι. Με γκρίζα μαλλιά σήμερα. Πώς εγώ, που μόλις στα δεκατέσσερα βρισκόμουν τότε, λόγο να αρθρώσω μπροστά σε κείνους και το Πολυτεχνείο τους να τους εξηγήσω τι ήταν; Κι ας ήμουν από τους τυχερούς άτυχους που τα είδαν όλα από κοντά. Που η γειτονιά μου, η γειτονιά του Πολυτεχνείου ήταν. Που κάτω από το μπαλκόνι μου είδα να διαβαίνουν οι φοιτητές, κρατώντας της πατρίδας το λάβαρο και ζητώντας να γίνει ξαστεριά σε μια νύχτα που έφηβη τότε δεν είχα δει ακόμη το σκοτάδι της. Ποιος τόλμαγε τότε σε μας τα παιδιά, χούντα να μας εξηγήσει τι ήταν; Εμείς, στα τρυφερά χρόνια που τα παιδιά μας τώρα βρίσκονται, κρατούσαμε το βιβλίο με το πουλί της εθνοσωτήριας επανάστασης. Και ιερόσυλα με την άλλη, την πραγματική και τη γνήσια επανάσταση του Γένους τη συγχέαμε. Και ήρθε το Πολυτεχνείο. Τρεις μέρες όλο κι όλο. Και τρεις νύχτες. Περισσότερο οι νύχτες. Για να ξημερώσει στην ψυχή μας η αλήθεια. Σε τρεις μέρες οι έφηβοι εκείνης της γενιάς μεγαλώσαμε χρόνους πολλούς. Κι η ζωή μας σημαδεύτηκε ανεξίτηλα με κείνο το λιτό και απέραντα περιεκτικό μήνυμα:

ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Γι’ αυτό το Πολυτεχνείο και μόνο μπορώ με τιμιότητα να σας μιλώ. Για το σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς. Για το πύρινο σφράγισμα της ψυχής, που όσα χρόνια και να περάσουν θα μας καλεί σε αγώνες για τα ίδια ιδανικά. Ναι, είναι και γιορτή το Πολυτεχνείο. Είναι και μέρα μνήμης και τιμής, στους νεκρούς του και στους αγωνιστές του. Πάνω απ’ όλα όμως το δικό μας Πολυτεχνείο είναι το διαρκές κάλεσμα να δικαιώσουμε το αθώο αίμα που το πότισε. Να κρατήσουμε ψηλά τη σημαία που γκρέμισαν τα τανκς. Για να μην ντρεπόμαστε, Εφιάλτες να μη γενούμε μπρος στην ιερότερη στιγμή της ζωής μας.

Αυτό το Πολυτεχνείο μοιράζομαι σήμερα μαζί σας. Μια μνήμη ζωντανή. Ένα χθες που κάθε σήμερα ανανεώνεται και θέτει αμείλικτα ερωτηματικά. Για το ΨΩΜΙ, για την ΠΑΙΔΕΙΑ, για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Όχι μόνο γι’ αυτά που ζητούσαν οι φοιτητές τότε. Αλλά και γι’ αυτά που κάθε γενιά ονειρεύεται και δικαιούται. Για τα ίδια που και τούτη, η νέα γενιά, η γενιά των παιδιών μας απαιτεί ν’ αποκτήσει, απαιτεί να τους δώσουμε. Στα μάτια αυτών των παιδιών διαβάζουμε ποιο πρέπει να είναι το Πολυτεχνείο του σήμερα. Και από τα μάτια αυτά παίρνουμε εντολές και ελπίδα να συνεχίσουμε. Τώρα εμείς και αύριο εκείνα. Για τα δικά τους παιδιά. Για τα παιδιά κάθε εποχής. Για το μέλλον. Για το όνειρο. Για έναν καλύτερο κόσμο.

Ναι, αυτό το Πολυτεχνείο κάθε που κοιτάς τα μάτια των παιδιών ανασταίνεται. Και δε διστάζεις να φωνάξεις:

ΖΕΙ. ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ.

PINK FLOYD-THE WALL

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Sun, 28 Oct 2007 16:46:00 +0000

Για όλη τη μαθητιώσα νεολαία που σήμερα παρήλασε ή δεν παρήλασε... Και για την ισορροπία της ψυχής.

Ομολογώ ότι την ιδέα την "έκλεψα" από το μπλογκ ενός ευαίσθητου ανθρώπου που μεγαλώνει τρία παιδιά.

http://margkan.pblogs.gr/2007/10/epeteiako.html

Όχι εκπαιδευτικού. Και χάρηκα που με αφορμή την επέτειο ανέβασε αυτό το τραγούδι. Γιατί δεν είναι όλοι οι γονείς αυτού του κόσμου σαν εκείνους τους οργίλους που βρίζουν στα τελεβίζια όποιο δάσκαλο τολμήσει να προβάλει προβληματισμό για τις παρελάσεις.

Το ακούτε κ. Ψωμιάδη; Δεν είναι όλοι (ευτυχώς) σ' αυτό τον τόπο με τα δικά σας μυαλά που γελοιοποιώντας τα πάντα βάλατε το μικρό σας ανήλικο κοριτσάκι να παρελαύνει δίπλα στη μεγάλη αδερφή του και τις τηλεοράσεις όλως τυχαίως να τραβούν τη σκηνή.

Αυτό δεν είναι τιμή προς τους ήρωες, είναι επίδειξη και εκμετάλλευση της επετείου για διαφήμιση και κατά τα αμερικάνικα πρότυπα πολιτικάντικη καμπάνια για τους ψήφους του μπαμπά.

Εμείς κύριε Ψωμιάδη δεν υποφέρουμε από αγκυλώσεις όπως κατηγορήσατε χτες τον πρόεδρο της ΟΛΜΕ και στο πρόσωπό του όλους τους εκπαιδευτικούς της χώρας. Στο δικό σας λοιπόν "αμερικανισμό" απαντούμε με τους PINK FLOYD. Υπάρχει και η άλλη όψη, κ. Ψωμιάδη. Και είτε σας αρέσει είτε όχι, είναι η πλειοψηφούσα της κοινωνίας. Όσο και αν εσείς μετράτε για πολλά τα κουκιά που πήρατε και μηδενίζετε τη δύναμη ολόκληρων κομμάτων.

Και το σχολείο, βάλτε το καλά στο μυαλό σας, δεν είναι όργανο της άρχουσας τάξης. Δεν πρέπει να είναι. Και ειδικά το δημόσιο. Εκεί δηλαδή που φοιτούν τα παιδιά του λαού. Του ίδιου λαού που πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας. Του ίδιου που σήμερα τιμούμε.

Αντίθετα οι φανφαρόνοι με τα χοντρά πορτοφόλια ούτε σε δημόσιο σχολείο στέλνουν τα παιδιά τους, ούτε καν στο στρατό αύριο. Με τον παρά τους και τον τσαμπουκά τους καταφέρνουν να πάρουν απαλλαγές για τα βλαστάρια τους και την ίδια ώρα σκούζουν υπέρ των παρελάσεων. Λες και υπήρξε ποτέ κανένας από αυτούς που να έπιασε όπλο όταν η πατρίδα κινδύνευσε.

Ή λες και ξεχνάμε ότι ετούτη η γιορτή είναι ενάντια στο φασισμό, σε όποιον τόπο και όποιον χώρο. Ενάντια σε όλους εκείνους που επιμένουν να μας βλέπουν σαν ένα γρανάζι του συστήματος. Ένα τούβλο, όνομα και πράγμα...

Μαουτχάουζεν - Φαραντούρη

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Thu, 25 Oct 2007 15:15:00 +0000

Στο μιλιταρισμό που προσπαθούν να φυτέψουν στις τρυφερές καρδιές των παιδιών με τις παρελάσεις και τα εμβατήρια, με στρατιωτικά παραγγέλματα και την επιβολή της ομοιόμορφης στολής που σκοτώνει τη διαφορετικότητα και την ίδια ώρα ξεχωρίζει σε ψηλούς και κοντούς, σε έξυπνους και κουτούς, και για μερικούς σε καθαρόαιμους Έλληνες και σε "παιδιά ενός κατώτερου θεού", βροντοφωνάζουμε πως αυτή η γιορτή είναι για να θυμίζει στους ανθρώπους πόσο απαίσιο είναι το μούτρο του φασισμού όποια μουτσούνα και να του φορέσουν.

Κανείς δεν ξέρει πόσο ωραία είναι η αγάπη μας; Κανείς; Αυτή που αγαπά τον κάθε άνθρωπο απλά και μόνο γιατί είναι άνθρωπος... Αυτό και μόνο φτάνει.

Οι μαθητές ξεσηκώνονται

noreply@blogger.com (Μυρτάλη) — Wed, 24 Oct 2007 16:39:00 +0000

Σε αναβρασμό είναι και πάλι η μαθητική κοινότητα. Σε πολλά σχολεία άρχισαν καταλήψεις και σε αρκετές περιπτώσεις προχώρησαν κιόλας σε διαδικασίες συντονισμού και σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Κι ενώ τα παιδιά για μια ακόμη φορά μας βάζουν τα γυαλιά, (αλήθεια, τι γίνεται επιτέλους με τη ΔΟΕ φέτος;) ξύπνησε το σύνδρομο του παιδονόμου σε ορισμένους εγκάθετους της διοίκησης. Η είδηση από το Ριζοσπάστη:

@@@

Νάτοι, πάλι, οι παιδονόμοι. Διευθυντάδες σχολείων κι άλλοι «καλοθελητές», πήραν τις «βέργες» να συμμορφώσουν, με το στανιό, τους «άτακτους» μαθητές. Τους μαλώνουν συνέχεια, τους βρίζουν σκαιώς, τους απειλούν διαρκώς, τους τιμωρούν σκληρά. Καλούν τον «μπαμπούλα» της αστυνομίας να τους φοβερίσει. Γιατί όλα αυτά; Επειδή, λένε, τα παιδιά αφήνουν τα μαθήματά τους και πάνε στις διαδηλώσεις. Α, μπα! Και γιατί κινητοποιούνται οι μαθητές; «Μύγα τους τσίμπησε» ξαφνικά και τρέχουν, σαν παλαβοί, στους δρόμους; Ετσι, «χωρίς αιτία και δίχως αφορμή», διαμαρτύρονται; Δεν υπάρχουν προβλήματα στα σχολειά τους, όλα να πάνε καλά στην εκπαίδευση και κινητοποιούνται «χάριν παιδιάς»; Μήπως το σχολείο τούς προσφέρει ό,τι χρειάζονται και η πολιτεία τούς διασφαλίζει όσα ονειρεύονται, αλλά είναι «κακομαθημένοι» και κάνουν «αταξίες»; `Η μήπως τους παρακινούν και τους παρασύρουν οι ΚΝίτες;

Μωρέ, για καθίστε καλά! Με ποιο δικαίωμα επιτίθεστε στα παιδιά μας; Τι σόι «εκπαιδευτικοί» είστε εσείς που βαλθήκατε ν' απονεκρώσετε το μυαλό, να βουλώσετε το στόμα, να τιθασεύσετε τη δίκαιη οργή, να πατάξετε την αγωνιστική ορμή, να σβήσετε τα οράματα της μαθητικής νεολαίας; Ποιος σας είπε ότι θέλουμε οι γιοι μας και οι κόρες μας να καταντήσουν όπως καταντήσατε εσείς, βολεμένοι σε μια θεσούλα, υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, υπάκουοι και βολικοί στο «γκουβέρνο», υποτακτικοί και δουλικοί στους αφεντάδες της κάθε εξουσίας; Καταλάβετέ το, επιτέλους. Οι μαθητές βγαίνουν στους δρόμους του αγώνα και επειδή έχουν απορρίψει το δικό σας «πρότυπο» αναξιοπρέπειας και υποταγής. Αν αυτό σας στενοχωρεί, ας προσέχατε.

Σταματήστε να αναμασάτε, σαν μηρυκαστικά ζώα, τη συκοφαντική τροφή που σας ταΐζουν οι εκάστοτε κυβερνώντες. Δεν είναι «άμυαλα» τα παιδιά που δεν ανέχονται οι φτωχοί γονείς τους να πληρώνουν «τα μαλλιοκέφαλά τους» για τα φροντιστήρια και τα «ιδιαίτερα». Δεν είναι «παρασυρμένοι» οι μαθητές που αγωνίζονται για πραγματικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία, για ένα άλλο σχολείο που θα παρέχει αληθινή γνώση και ουσιαστική μόρφωση και θα διαμορφώνει αξιοπρεπή και περήφανο χαρακτήρα. Δεν είναι «τεμπέληδες και ρεμπεσκέδες» όταν απαιτούν να κάνουν το μάθημά τους, χωρίς να λείπουν καθηγητές, βιβλία, αίθουσες, εργαστηριακός εξοπλισμός. Δεν είναι «τρομοκράτες» όσοι αρνούνται να υποταχθούν στην άθλια πραγματικότητα της εκπαίδευσης και παλεύουν να την ανατρέψουν...

Ναι, ο αγώνας των μαθητών είναι πολιτικοποιημένος, γιατί πολιτική είναι η αιτία των μεγάλων προβλημάτων στην Παιδεία και μόνο πολιτική μπορεί να είναι η οριστική λύση τους. Υπάρχουν, βεβαίως, διαφορετικές ιδεολογικές αναφορές και πολιτικές προσεγγίσεις ανάμεσα στα παιδιά που αγωνίζονται. Ομως, στην πάλη είναι όλοι μαζί. Κρατώντας ο καθένας τούς προβληματισμούς και τις ιδέες του, συμπορεύονται συλλογικά. Οι αποφάσεις για πολύμορφες κινητοποιήσεις λαμβάνονται σε Γενικές Συνελεύσεις, όπου διαλέγονται, ανοιχτά, ήρεμα, γόνιμα και πειστικά. Κι είναι αυτό ένα σημαντικό και ωφέλιμο «αγωνιστικό μάθημα» που προσφέρουν οι μαθητές στους ίδιους τους δασκάλους τους και σ' όλη την κοινωνία. Οσοι δεν το μελετήσουν, θα χάσουν κι όσοι το απορρίψουν, θα χαθούν...

@@@

Πρωτοβουλία κατά των Παρελάσεων

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Tue, 23 Oct 2007 16:34:00 +0000

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΧΑΪΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΛΑΣΕΩΝ

Αναδημοσίευση από Παρεμβάσεις

Παρέλαση, μια επινόηση του Φρειδερίκου της Πρωσίας όταν ήταν υπό διαμόρφωση τα εθνικά κράτη, που αποθεώθηκε στη χιτλερική Γερμανία, ενώ στην Ελλάδα είναι εισαγόμενη από τον Μεταξά και το εθνικό πρόταγμα της δικτατορίας του.

Από τότε, γενεές και γενεές παρατάσσονται σε γραμμές με το γνωστό ιεραρχικό, μιλιταριστικό μοντέλο, που απαιτεί ομοιομορφία, τους άριστους να προηγούνται και τους υπόλοιπους χωρισμένους σε φύλα, ύψη, ικανότητα ρυθμού βηματίζοντας υπό τους άχαρους ρυθμούς των τυμπάνων και των εμβατηρίων και χαιρετίζοντας επισήμους που διακρίνονται σε εξέδρα, προκειμένου να αναπαραχθεί συνείδηση ξενοφοβική, ρατσιστική και ταυτότητα εθνικόφρονη.

Είναι τραγελαφικό ότι ακόμη και σ ' αυτό το «προνόμιο» υπάρχουν αποκλεισμοί μαθητών, όταν αυτοί δεν έχουν το ανάλογο παράστημα ή τα απαιτούμενα ελληνορθόδοξα πιστοποιητικά. Ενώ, από την άλλη όσοι επιλεγούν, ή όλοι οι μαθητές σε περιπτώσεις ολιγάριθμων σχολείων, δεν έχουν την ελευθερία της άρνησης στην παρέλαση. Κάτι που ισχύει και για τους καθηγητές φυσικής αγωγής (βλ. πειθαρχική δίωξη της καθηγήτριας Ρωμανού Φ. που δεν θέλησε να παρελάσει).

Τι προσδοκούν κοινωνία και κράτος από τις παρελάσεις; Μαθητές και γονείς ίσως το βλέπουν σαν μια ευκαιρία να αισθανθούν περήφανοι για κάτι, αφού κοινωνικά το αίσθημα αυτό είναι πλέον δυνατό μόνο κατ΄επίφαση μέσα από ανάλογες εκδηλώσεις .

Είναι γεγονός επίσης πως απέχει χιλιόμετρα από την απόδοση των ευσήμων και των τιμών σε ήρωες και αγωνιστές. Αυτούς μπορούμε να τους τιμούμε χωρίς τυμπανοκρουσίες και βηματισμούς μέσα από άλλες φόρμες και με άλλο περιεχόμενο, αναζητώντας πρώτα απ΄όλα την ιστορική αλήθεια και καλλιεργώντας την ιστορική συνείδηση και γνώση σε ένα μάθημα ιστορίας περισσότερο κριτικό, ερευνητικό και ανυπόκριτο.

Το κράτος από την πλευρά του ανατροφοδοτεί και διαιωνίζει την αναχρονιστική και παρωχημένη αισθητική της παρέλασης, με σκοπό να διατηρήσει τα σύμβολα της εθνικής ιδεολογίας, των δήθεν εθνικών συμφερόντων την ίδια στιγμή που η παγκοσμιοποίηση της αγοράς, τα «ιδεώδη» των πολυεθνικών εταιριών για το κέρδος και οι αρνητικές της συνέπειες θριαμβεύουν, την ίδια στιγμή που η ιστορία είναι δεμένη στα μάγια των ισχυρών και των κυρίαρχων.

Και τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, διανύουμε μια ιστορική συγκυρία, που λόγω της συρροής ανθρώπων από διάφορα μέρη, ένα δέκα περίπου τοις εκατό (10%) των μαθητών που παρακολουθούν το ελληνικό σχολείο είναι παιδιά μεταναστών από διαφορετικές χώρες και ηπείρους. Οι κοινωνίες, ως εκ τούτου χρειάζεται να αξιοποιούν και να εμπλουτίζονται από τα πολυπολιτισμικά στοιχεία και κρίνεται αναγκαίο τα σύμβολα να μην χωρίζουν αλλά να συνδέουν τους ανθρώπους και τους λαούς.

Στους κόλπους της κοινωνίας και της πολιτικής οι απόψεις πάνω στο θέμα διίστανται άλλοτε από σκοπιμότητες και άλλοτε από ελαφρά πίστη σε μύθους. Ωστόσο το ζήτημα, αν και όχι μείζον (κάτι που φανερώνεται από το γεγονός ότι σύγχρονα κράτη που δεν «παρελαύνουν» , προκαλούν ή εμπλέκονται σε πολέμους) για την ποιότητα και το χαρακτήρα της παιδείας, είναι πάντα επίκαιρο και από κάποια διάσταση επείγον να τεθεί και να αμφισβητηθεί με λόγο και δράση, αν θέλουμε ένα σχολείο για όλους, ελεύθερο από διαχωρισμούς και προκαταλήψεις.

Προς την κατεύθυνση αυτή κινούμενοι, και ευτυχώς όχι μόνο εμείς, επιζητούμε να βάλουμε ένα φρένο στην έκπτωση της ιστορίας, να αναχαιτίσουμε την ανοδική πορεία του εθνικισμού και να διεκδικήσουμε την κατάργηση των παρελάσεων.

Καλούμε τους συναδέλφους όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης και τις συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στη δημόσια εκπαίδευση να στηρίξουν την προσπάθειά μας. Η συλλογή υπογραφών είναι ο τρόπος που επιλέξαμε ώστε να ακουστεί η αντίθεσή μας σε ό,τι προσπαθεί να μας «φοβίσει» και να μας χαλιναγωγήσει.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ,

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ,

ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Τα χάλια μας

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 22 Oct 2007 20:42:00 +0000

Η είδηση από την εφημερίδα Έθνος:

Εκπαιδευτικός ξεγύμνωσε μαθητή στην τάξη!

Εκπαιδευτικός κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχo μαθητή της πρώτης τάξης του Δημοτικού, σε σχολείο του Ρεθύμνου, μπροστά στα μάτια των έκπληκτων συμμαθητών του.

Το γεγονός πήρε έκταση και ενημερώθηκε άμεσα ο διευθυντής του σχολείου και μετά ο διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, κ. Γιάννης Κουτάντος.Ο ωρομίσθιος εκπαιδευτικός, μετά τις απαραίτητες εξηγήσεις, υπέβαλε την παραίτησή του στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, δηλώνοντας ταυτόχρονα μετανιωμένος για το γεγονός.

«Προχθές το μεσημέρι πέρασε ο πατέρας του παιδιού και μου κατήγγειλε το γεγονός, το οποίο γνώριζα ήδη. Εγώ έδωσα εντολή στον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος είχε ξεκινήσει τη διαδικασία καλώντας τον εκπαιδευτικό να δώσει εξηγήσεις», σημείωσε ο κ. Κουτάντος, μετά τη δημοσιοποίηση του γεγονότος. «Ο εκπαιδευτικός είναι ωρομίσθιος και κάνει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής. Προφανώς, νόμιζε ότι βρίσκεται σε κάποιο θέατρο και κάποια πράγματα που μπορεί να επιτρέπονται εκεί μπορεί να επιτρέπονται και στα σχολεία. Ηρθε μετανιωμένος και ζητούσε το τηλέφωνο του πατέρα για να ζητήσει συγνώμη. Με διαβεβαίωσε ότι ήταν μία άτυχη στιγμή γι αυτόν και ότι δεν περίμενε να υπάρξει τέτοια αντίδραση. Εθεσε την παραίτησή του στη διάθεσή μου», προσέθεσε.

Ο εκπαιδευτικός δήλωσε πως δεν ήταν στις προθέσεις του να τιμωρήσει τον μαθητή, αλλά ότι έπαιζαν όλοι μαζί και θεώρησε ότι δεν ήταν κακό αυτό που έκανε. Οπως ήταν φυσικό, οι γονείς του μικρού μαθητή θορυβήθηκαν, ενώ και η τοπική κοινωνία έχει καταδικάσει το γεγονός, αφού σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για σωστή τακτική από έναν εκπαιδευτικό.

Ηδη, ο εκπαιδευτικός έχει μετακινηθεί σε άλλο σχολείο και θα τεθεί υπό την επίβλεψη των αρμοδίων, ώστε να μην υπάρξει στο μέλλον ανάλογο περιστατικό.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑΚΗ

___________________________

Σχόλιο

Το θέμα δεν είναι τι νόμιζε και τι δε νόμιζε αυτός ο θου κύριε φυλακή τω στόματί μου... αλλά που τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας νομίζουν ότι στο χώρο του δημοτικού σχολείου μπορεί να παρελαύνει ο κάθε πικραμένος και να παριστάνει τον εκπαιδευτικό χωρίς να έχει παιδαγωγική κατάρτιση. Ή ότι μπορεί με ωρομισθίους να λειτουργήσει σχολείο.

Προφανώς από όσα διαβάσαμε περί θεατρικής αγωγής, το επεισόδιο έγινε στη ζώνη του Ολοήμερου... που τρομάρα στα παντζάκια μας το λέμε και σχολείο. Και χρειάζονται τέτοια φρικαλέα περιστατικά για να αποκαλύψουν το τι πραγματικά συμβαίνει μ' αυτά τα πάρκινγκ για παιδιά εργαζομένων γονιών.

Άκου τον μετακινήσανε! Γιατί παρακαλώ δεν τον απολύσανε; Πρόσβαλε ή δεν πρόσβαλε τη γενετήσια αξιοπρέπεια ενός ανήλικου; Τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την ευαίσθητη ψυχούλα του ναι ή όχι; Τι δουλειά έχει ένας τέτοιος άνθρωπος κοντά σε παιδάκια; Βάζουμε μωρέ το λύκο να φυλάει τα πρόβατα; Ξεβράκωσε το παιδάκι κι εμείς κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε περί τίνος πρόκειται; Τι άλλο έπρεπε να του κάνει για να ξυπνήσουμε;

Για τη Μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 22 Oct 2007 16:23:00 +0000

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ '' ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ '' ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ

Χωρίς περίσκεψιν , χωρίς λύπην , χωρίς αιδώ
μεγάλα και υψηλά έκτισαν γύρω μου τείχη
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ .
Άλλο δεν σκέπτομαι : τον νου μου τρώγει αυτή η τύχη
Διότι πράγματα πολλά έξω να κάνω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πως να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως με έκλεισαν από τον κόσμον έξω

Κ. Π. Καβάφης : Ποιήματα

Το άνοιγμα του ασφαλιστικού αποτελεί σήμερα μία από τις πρώτες και σημαντικότερες προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης. Δρομολογούνται σημαντικές εξελίξεις που αφορούν τη ζωή και το μέλλον πολλών γενιών εργαζομένων μαζί και το δικό μας ως εκπαιδευτικών. Η σημερινή κυβέρνηση ακολουθώντας τα βήματα των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων της χώρας στη δεκαετία του 90 και του 2000 φιλοδοξεί να είναι αυτή που θα δώσει το συντριπτικό χτύπημα στο σύστημα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που χάραξαν οι νόμοι Σιούφα και Ρέππα , με τις βαθιά αντικοινωνικές επιλογές τους , ανοίγει σήμερα έναν καινούργιο κύκλο επιθέσεων σ' ένα από τα σημαντικότερα και ιστορικότερα κοινωνικά δικαιώματα που κατάφερε ο κόσμος της εργασίας με τους αγώνες του.

Η δημόσια κοινωνική ασφάλιση ως καθολικό δικαίωμα δεν είναι για μας διαπραγματεύσιμη. Παλεύουμε μόνο για τη διεύρυνση των κατακτήσεων μας και όχι φυσικά για την ανατροπή τους. Ξεκινώντας απ' αυτή την αφετηρία στο θέμα του ασφαλιστικού διαλέγουμε με ποιον θα πάμε και ποιον θ' αφήσουμε. Θα πάμε με την υπεράσπιση του δικαιώματός μας στη δημόσια κοινωνική ασφάλιση και θ' αγωνιστούμε γι' αυτό. Δεν θα πάμε στο τραπέζι του ψευδεπίγραφου κοινωνικού διαλόγου.

Είναι γνωστό ότι στη δεκαετία του ' 90 με την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού στο πολιτικό επίπεδο δρομολογήθηκαν μια σειρά συντηρητικές αλλαγές (αναδιαρθρώσεις) στο χώρο της οικονομικής παραγωγής , των εργασιακών σχέσεων και της κοινωνικής προστασίας. (προώθηση της λεγόμενης ελαστικής εργασίας με παράλληλη συρρίκνωση της σταθερής και μόνιμης δουλειάς, μείωση του κόστους της εργασίας , απελευθέρωση των απολύσεων , ιδιωτικοποίηση μιας σειράς κρίσιμων κοινωνικών λειτουργιών).Στα πλαίσια αυτών των αλλαγών το ασφαλιστικό σύστημα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο , στους κόλπους της Ε.Ε, με την ψήφιση της συνθήκης του Μαάστριχτ τα ασφαλιστικά συστήματα θεωρούνται ένα περιττό βάρος που θα πρέπει να τα ξεφορτωθούν για να επιτευχθούν οι στόχοι της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της μείωσης των ελλειμμάτων. Όλα αυτά όσο και αν γίνεται προσπάθεια ν' ακούγονται θετικά (βοηθούσης και της χοντρομμένης προπαγάνδας των καθεστωτικών Μ.Μ.Ε) στην πραγματικότητα σημαίνουν το ανελέητο χτύπημα των κοινωνικών δικαιωμάτων. Μειώσεις μισθών και συντάξεων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης πέρα από κάθε δυνατότητα ανθρώπινης αντοχής , παροχή ''κινήτρων'' και για εργασία μετά τη σύνταξη και προπαντός άνοιγμα του δρόμου στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες να εκμεταλλευτούν το κενό που θα δημιουργήσει η ανατροπή του συστήματος της δημόσιας ασφάλισης. Οι ανθρώπινες ανάγκες αντιμετωπίζονται σαν απλά λογιστικά μεγέθη και επιμελώς αποκρύπτονται οι ευθύνες της εργοδοσίας και του κράτους στην πρόκληση της κρίσης στα ασφαλιστικά συστήματα. Η αποκαλούμενη ''επίλυση του ασφαλιστικού '' πάλι εμφανίζεται σαν μια λογιστική τακτοποίηση δημοσιονομικών μεγεθών , πίσω από τα οποία κρύβεται η κοινωνική συντριβή γενεών εργαζομένων. Στον ίδιο δρόμο βρίσκονται και ο ΟΟΣΑ και οι εκθέσεις διαφόρων ''ανεξάρτητων '' εμπειρογνωμόνων (έκθεση Σπράου , επιτροπή Αναλυτή) που τα συμπεράσματά τους και οι προτάσεις τους σοκάρουν με την κοινωνική τους αναλγησία.

Συχνά ακούγεται ότι για την κρίση στα ασφαλιστικά συστήματα ευθύνεται το δημογραφικό πρόβλημα. Η γήρανση του πληθυσμού. Πολλές επίσημες εκθέσεις αναφέρουν το δημογραφικό ως μόνη και αποκλειστική αιτία για την κρίση της κοινωνικής ασφάλισης. Η επίκληση όμως του δημογραφικού προβλήματος κατ' αυτό τον τρόπο είναι το πέπλο που σκεπάζει τις σοβαρές ευθύνες κράτους και εργοδοτών που ποτέ δεν πλήρωσαν αυτά που τους αναλογούσαν στα ασφαλιστικά ταμεία. Έτσι ακόμα και όταν το κράτος υποχρεώνεται από τη νομοθεσία που το ίδιο έχει ψηφίσει να χρηματοδοτήσει τα ταμεία (π.χ ν 3029/02 αρ. 4 για κρατική χρηματοδότηση του Ι.Κ.Α ίση με το 1% του Α.Ε.Π ) τα ασφαλιστικά ταμεία δεν χρηματοδοτήθηκαν ποτέ με τα ποσά που έπρεπε να πάρουν από το κράτος. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα δαπανά το χαμηλότερο ποσοστό δαπανών σ' όλη την Ευρώπη για το ασφαλιστικό σύστημα. Η μη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος δεν είναι απλά ένα λάθος είναι μια πολιτική επιλογή που ανοίγει το δρόμο για την ιδιωτικοποίησή του.

Νωπές είναι ακόμα οι μνήμες από την καταλήστευση των ταμείων που εξελίχθηκε την περασμένη άνοιξη από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος διορισμένα στη διοίκηση τους. Όλα αυτά δεν αποτελούν παρά την κορυφή του παγόβουνου. Τα αποθεματικά των ταμείων δεν ληστεύονται για πρώτη φορά. Δεκαετίες τώρα τα χρήματα των ασφαλισμένων αποτέλεσαν το φτηνό χρήμα που χρησιμοποιούνταν από το κράτος και το κεφάλαιο στις δραστηριότητές τους με επιτόκια χαμηλότερα από τον πληθωρισμό. Τα ελλείμματα δεν προέκυψαν από το πουθενά. Γι αυτό και δεν πρέπει ν' ανεχτούμε όλους αυτούς που δημιούργησαν το πρόβλημα να προτείνουν ''λύσεις'' για την ''αντιμετώπισή'' του. Δεν πρέπει να τους ανεχτούμε να σχεδιάζουν ''μεταρρυθμίσεις'' του συστήματος που δεν είναι τίποτε άλλο παρά προσπάθειες οριστικού ενταφιασμού του.

Κάτω από το βάρος των συντηρητικών αλλαγών διαμορφώνεται ένα νέο μοντέλο κοινωνικής προστασίας , όπου η ασφάλιση από συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα που προσφέρεται από το κράτος μετατρέπεται σε ατομική υποχρέωση του ίδιου του εργαζόμενου. Ο ίδιος ο χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης αλλάζει. Από μηχανισμό σχετικής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των εργαζομένων που ιστορικά διαμορφώθηκε μια ολόκληρη εποχή (αυτό που ονομάστηκε περίοδος του κράτους πρόνοιας) σήμερα μετατρέπεται σε μηχανισμό στήριξης της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Το υπό διαμόρφωση μοντέλο θα λειτουργεί σε ανταποδοτική βάση , τα χρήματα των ταμείων θα κεφαλαιοποιούνται και άρα η βιωσιμότητα θα είναι εξαρτημένη από τις διακυμάνσεις της χρηματιστηριακής κεφαλαιαγοράς. Θα είναι στηριγμένο πάνω στην ιδιωτική ασφάλιση στην οποία θα εξωθείται ο ασφαλισμένος καθώς το ποσό που θα προσφέρεται ως κρατική σύνταξη δεν θα επαρκεί για την επιβίωσή του.

Πάνω από μια δεκαπενταετία εδώ στην Ελλάδα το ασφαλιστικό παραμένει ανοιχτό. Η κινδυνολογία των ελλειμμάτων σε επίπεδο προπαγάνδας δίνει και παίρνει. Όχι ότι αυτά δεν υπάρχουν αλλά γιατί γίνεται οτιδήποτε για να παραμείνουν και να μεγαλώσουν , προκειμένου να χρησιμοποιούνται ως πολιορκητικός κριός για την ανατροπή των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων. Το έλλειμμα των ταμείων είναι κοινωνικό και πολιτικό, όχι λογιστικό. Είναι έλλειμμα μιας πολιτικής που θα έχει στο κέντρο της τον εργαζόμενο άνθρωπο και τις ανάγκες του. Στην αντίθετη κατεύθυνση ο νεοφιλελευθερισμός έχοντας στο κέντρο των επιλογών του το κέρδος θεωρεί τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση περιττή και επιζήμια. Από τις αρχές της δεκαετίας το ' 90 νόμοι ακολουθούν ο ένας τον άλλο και ο καθένας δίνει κάποια σημαντικά χτυπήματα στο σύστημα αφήνοντας τον άλλο να συνεχίσει εκεί που αυτός δεν μπόρεσε να προχωρήσει.

Με τους νόμους αυτούς (1902 /90 , 1976/91 , 2084/92 , 3029/02 ) :

καταργήθηκε η 35ετία , 25ετία και η 15ετία ως καταληκτικό όριο συνταξιοδότησης και εξαρτήθηκαν από αυξημένα όρια ηλικίας , φτάνοντας ως τα 65 το όριο συνταξιοδότησης. Στη θέση της 35ετίας ως καταληκτικό όριο μπήκαν τα 37 χρόνια δουλειάς.

Άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης και από 80% του μισθού του τελευταίου χρόνου , υπολογίζεται τώρα στον τελευταίο μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας. Επίσης η επικουρική σύνταξη δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το 20% της κύριας σύνταξης.

Υπό το πρόσχημα της ομαλής ένταξης όλων των ασφαλισμένων στο σύστημα υιοθετήθηκε η διασπαστική τακτική του ''διαίρει και βασίλευε'' Οι ασφαλισμένοι χωρίστηκαν σε τρεις βασικές κατηγορίες και ανάλογα τους αφαιρέθηκαν δικαιώματα. Απελπιστική χειροτέρευση των όρων συνταξιοδότησης έχουμε για την τρίτη κατηγορία ασφαλισμένων, αυτών που διορίστηκαν μετά την 1/1/1993.

Στους δημοσίους υπαλλήλους επιβλήθηκαν νέες εισφορές , όπως αυτή υπέρ του ΙΚΑ για τους νεοπροσλαμβανόμενους. Ο ν. 1902 /90 θεσμοθετεί την εισφορά υπέρ της κύριας σύνταξης. Ενώ με τον νόμο 2084/92 επιβλήθηκε η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων που έχει διαμορφωθεί στο 6,67%.

Παίρνοντας η σημερινή κυβέρνηση τη σκυτάλη από την προηγούμενη εκσυγχρονιστική του κ. Σημίτη ετοιμάζει έναν καινούργιο γύρο επίθεσης στη δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Η πολιτική της έχει ουσιαστική συνέχεια μ' αυτή της προηγούμενης εκσυγχρονιστικής γι' αυτό άλλωστε διεκδικεί την εφαρμογή του νόμου 3029/02 στο καίριο ζήτημα της ενοποίησης των ταμείων. Αιχμή του δόρατος της νέας αντιασφαλιστικής επίθεσης είναι η περίφημη ''επιτροπή σοφών'' μ' επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του Σ.Ε.Β Ν. Αναλυτή. Η επιτροπή σοφών με τα πορίσματά της και τις δηλώσεις της Μ.Μ.Ε του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου , προδιαγράφει τις κατευθύνσεις της κυβερνητικής μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό:

Κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αναθεώρηση της λίστας για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Η κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είναι μέτρο που βλάπτει ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες αφού μπορεί να παρατείνει την παραμονή τους στην εργασία μέχρι και 17 χρόνια. Το μέτρο αυτό παίρνεται με πρόσχημα την ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με την ισότητα υποχρεώσεων των δύο φύλων.

Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης από την καλύτερη πενταετία της τελευταίας δεκαετίας είναι σήμερα στην τελευταία δεκαετία ή δεκαπενταετία ή και στο σύνολο ακόμα του εργασιακού βίου. Πρόκειται για μια επιλογή που μετατρέπει τη σύνταξη σ΄ένα επίδομα κρατικής φιλανθρωπίας.

Εθελοντική παράταση του εργάσιμου βίου ακόμα και μετά το 65ο ή 67ο έτος με κίνητρα την αύξηση της σύνταξης και τη μερική απασχόληση.

Ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων όπως αυτή είχε προβλεφθεί με τον νόμο 3029/02. Η ενοποίηση θα σημάνει και ενοποίηση και των συντάξεων προς τα κατώτατα όρια φυσικά.

Επαναφορά του νόμου Σιούφα με τον οποίο προβλέπονταν η συνταξιοδότηση στα 60 και 35 χρόνια δουλειάς αντί για 58 και 35 χρόνια που ισχύει σήμερα.

Σε πλήρη αντίθεση μ΄ αυτές τις επιλογές διεκδικούμε :

1. Δημόσια κοινωνική ασφάλιση ως καθολικό δικαίωμα όλων των εργαζομένων.

2. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της τελευταίας δεκαπενταετίας. (1902/90, 1976/91 , 2084/92 , 3029/02) Καμιά διάκριση των ασφαλισμένων σε κατηγορίες (παλιοί –νέοι)

3. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55 χρόνια δουλειάς ίση με τον καταληκτικό μισθό

4. Κατάργηση του τζογαρίσματος των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο. Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα και οι οφειλές των εργοδοτών στα ταμεία.

Από το Συντονιστικό των Νηπιαγωγών

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 22 Oct 2007 16:20:00 +0000

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2007 και ώρα 18:30 στα γραφεία της ΔΟΕ συγκεντρωθήκαμε Νηπιαγωγοί από την Αττική για να συζητήσουμε τα παρακάτω φλέγοντα ζητήματα που αφορούν τα Νηπιαγωγεία:

Ιδρύσεις νέων σχολείων και παραρτήματα
Λειτουργία νηπιαγωγείων από Δήμους και Ιδιώτες
Αύξηση Διδακτικού ωραρίου Νηπιαγωγών

Επειδή είναι η πρώτη φορά που λειτούργησε τμήμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης με την ευθύνη άλλου φορέα(δήμων, ιδιωτών) εκτός του ΥΠΕΠΘ.

Επειδή είναι η πρώτη φορά υποχρεώθηκαν χιλιάδες παιδιά να πληρώσουν(τροφεία στους δήμους ή δίδακτρα στους ιδιώτες) για την υποχρεωτική προσχολική αγωγή.

Επειδή το Δημόσιο Νηπιαγωγείο εκχωρείται στους Δήμους και στους Ιδιώτες (σύμφωνα με στοιχεία της ΟΙΕΛΕ από 4.448 νήπια που φοιτούσαν σε ιδιωτικά νηπιαγωγεία το σχολικό έτος 2006-2007 φτάσαμε φέτος στις 35.000!)

Επειδή η Κυβέρνηση δε μερίμνησε ώστε όλα τα παιδιά να έχουν μια θέση στο Δημόσιο Σχολείο .

Επειδή οι εργασιακές μας σχέσεις γίνονται δυσμενέστερες(αύξηση ωραρίου στα δημόσια σχολεία-Καμιά εργασιακή και μισθολογική διασφάλιση στον ιδιωτικό τομέα)

Καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ

Να προκηρύξει αρχικά 24ωρη απεργία με αιχμή την αύξηση του ωραρίου-διώξιμο παιδιών από το Δημόσιο σχολείο και παράλληλα με τα αιτήματα όλου του κλάδου (κενά, συμπτύξεις τμημάτων και υπερωρίες, παράταση της λειτουργίας του ωραρίου του ολοήμερου σχολείου κλπ).

Να προκαλέσει έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις .

Να προβάλει δυναμικά και πιεστικά τη θέση της , θέση που είχε εκφράσει και στην προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ότι οποιαδήποτε δημιουργία νηπιαγωγείου από Δήμους είναι παράνομη σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας.

ΖΗΤΑΜΕ

Καμία επέκταση ωραρίου. Διδακτικό ωράριο Νηπιαγωγών στα επίπεδα όλων των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. (Μείωση ωρών ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας – 24 το ανώτερο διδακτικές και όχι ωριαίες ώρες)

Άμεση καταγραφή Νηπίων – προνηπίων και ιδρύσεις νέων νηπιαγωγείων έτσι ώστε να μη μείνει κανένα παιδί έξω από το Δημόσιο Νηπιαγωγείο.

Να γίνουν δεκτές όλες οι προτάσεις για ιδρύσεις Νηπιαγωγείων που γίνονται το Νοέμβρη από τις Νηπιαγωγούς προς τις ΔΕΠ και προς τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.

Κατάργηση του άρθρου 32 στο Νόμο 3577/2007 για τη «Δημιουργία φορέα διαχείρισης ολοκληρωμένων προγραμμάτων δια βίου μάθησης,» Κανένα Νηπιαγωγείο στους Δήμους και στους Ιδιώτες.

Μαζικοί διορισμοί τώρα νηπιαγωγών, για να καλυφθούν οι ανάγκες για 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή έτσι ώστε να καλυφθούν όλες οι εκπαιδευτικές ανάγκες όλων των παιδιών (4-6) για: εκπαίδευση, ασφάλεια, κατάλληλα και επαρκή κτίρια, εξοπλισμό, εκπαιδευτικό υλικό, εκπαιδευτικό προσωπικό, πρώιμη παρέμβαση για παιδιά με ειδικές ή μαθησιακές δυσκολίες και για αλλόγλωσσα κα αλλόθρησκα παιδιά.

Μείωση του αριθμού των Νηπίων ανά τμήμα σε 1/15

Τα Μικρά Τερατάκια προτείνουν επισκέψεις

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 24 Sep 2007 15:46:00 +0000

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ

Ναύπλιο. Η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΚΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Ιστορικό Μουσείο: (Παλιά Βουλή) Είναι το σπουδαιότερο μουσείο για το μάθημα της Ιστορίας της φετινής χρονιάς καθώς φιλοξενεί τα κειμήλια από την επανάσταση του '21. Δυστυχώς το site του Μουσείου είναι under Construction δηλαδή υπό κατασκευή. Εκμεταλλευτείτε τους ακόλουθους συνδέσμους για μια πρώτη γνωριμία με το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια. Στο αριστερό μέρος της σελίδας, στο κουτάκι που λέει ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, γράψτε τον τίτλο του Μουσείου: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, και μετά πατήστε από κάτω το κουμπάκι που γράφει ΜΕΤΑΒΑΣΗ) ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Πατήστε και εδώ, για να γνωρίσετε τους σημαντικότερους σταθμούς της νεώτερης ιστορίας.

Βουλή των Ελλήνων: Εδώ θα βρείτε και ειδικό πρόγραμμα για παιδιά. Για να γνωρίσετε τους χώρους του κοινοβουλίου πατήστε εδώ.

Ναυτικό μουσείο Πειραιά Παρακολούθηση προγράμματος για τα πλοία του 21.

Πολεμικό Μουσείο

Μουσείο Γουλανδρή - Γαία

Μουσείο Μπενάκη

Μουσείο Πολεμικής Αεροπορίας (Τατόι)

Θωρηκτό Αβέρωφ

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου - Ναύπλιο (φυλακή Κολοκοτρώνη): Μεγάλη ημερήσια εκδρομή τις τελευταίες ημέρες της σχολικής χρονιάς) Στο σύνδεσμο αυτό θα βρείτε θαυμάσια εικονική περιήγηση στην πόλη του Ναυπλίου. Φορέστε τα ακουστικά σας για να απολαύσετε καλύτερα τον ήχο.

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Αργυρούπολη (Παρακολούθηση προγράμματος)

HELMEPA στο Παλαιό Φάληρο

Επισκέψεις σε κοντινές ακτές στα πλαίσια του προγράμματος της HELMEPA

Πλανητάριο (Μόνο αν υπάρχει διαφορετικό πρόγραμμα από εκείνο που παρακολουθήσαμε πέρυσι.) Εκμεταλλευτείτε το σύνδεσμο για να δείτε πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τα αστέρια.

Μουσείο Λαυρίου (ορυκτολογικό)

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (Πρόγραμμα για μαθητές - Ενημέρωση από υπεύθυνο δημοσιογράφο για την έντυπη δημοσιογραφία)

Τυπογραφείο Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (Ακαδημία Πλάτωνος)

Παιδικές σκηνές ελευθέρου Θεάτρου (εγκεκριμένων από το ΥΠΕΠΘ για παιδιά Στ΄ Τάξης)

Μέγαρο Μουσικής

Εθνική Πινακοθήκη

Εθνικός Κήπος

Αθλητικές εγκαταστάσεις Αγίου Κοσμά - Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

Χρήσιμες Συμβουλές για την αρχή της χρονιάς

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Tue, 18 Sep 2007 17:02:00 +0000

ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ "Βιβλίο Ημερήσιου Ελέγχου"

Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς ο διευθυντής του σχολείου παραδίδει σε κάθε δάσκαλο το Βιβλίο Ημερήσιου Ελέγχου της τάξης του και του ζητά να το συμπληρώσει με τα απαραίτητα στοιχεία. Συνήθως ως παραπομπή χρησιμοποιείται το αντίστοιχο βιβλίο που τηρούσε ο συνάδελφος της προηγούμενης τάξης.

Δυστυχώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο προηγούμενος συνάδελφος έχει πέσει σε αβλεψίες και λάθη. Ή δεν έχει συμπληρώσει όλα τα στοιχεία που ζητά το βιβλίο. Αποτέλεσμα είναι τα βιβλία αυτά να μην έχουν την εμφάνιση που θα έπρεπε και να δημιουργούν ποικίλα προβλήματα στο έργο μας.

Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε τέτοιες καταστάσεις είναι να ζητήσουμε από τους γονείς των μαθητών επιβεβαίωση των στοιχείων. Ιδιαίτερα ως προς τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις τους.

Βεβαίως θα πρέπει να τονίσουμε εδώ κάτι που πολλοί συνάδελφοι αγνοούν: Ο δάσκαλος δε δικαιούται να στέλνει ανακοινώσεις στους γονείς!!! Μόνο ο Διευθυντής του σχολείου έχει αυτό το δικαίωμα και κανονικά πρέπει να τον ενημερώνουμε ακόμη και για το παραμικρό σημείωμα που θα στείλουμε στο σπίτι.

Επίσης, προσοχή χρειάζεται ως προς τα στοιχεία μητρώου και τη νομοθεσία που τα προστατεύει ως ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ. Ο εκπαιδευτικός πρέπει στο σημείο αυτό να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.

Να τονίσουμε επίσης ότι αν και υπάρχει ακόμη σε μερικά βιβλία το πεδίο για το ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ του μαθητή, αυτό πλέον ανήκει στα ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ και επομένως δεν το συμπληρώνουμε.

Επιπλέον, προσοχή χρειάζεται στα στοιχεία που θα δηλώσουν οι ίδιοι οι γονείς. Άλλοτε από άγνοια και άλλοτε από σκοπιμότητα, μπορεί να μας δώσουν λάθος στοιχεία για τα παιδιά. Γι' αυτό και χρειάζεται πάντα να γίνεται διασταύρωση με το ΜΗΤΡΩΟ του Σχολείου. Και σε περίπτωση που εντοπίσουμε στοιχεία που δε συμφωνούν, να διερευνούμε ποιο στοιχείο είναι το σωστό. Εκείνο που αναφέρει το Μητρώο ή εκείνο που δηλώνει ο κηδεμόνας.

Και πάλι εδώ θα χρειαστεί να ενημερώσουμε το Διευθυντή του σχολείου όταν προκύψει λάθος εγγραφή στο ΜΗΤΡΩΟ του σχολείου. Υπόψη ότι σε επίσημα βιβλία του Σχολείου δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο το σβήσιμο. Υπάρχει πάγια τακτική που ο Διευθυντής σας θα ακολουθήσει στην περίπτωση αυτή για την αλλαγή των δεδομένων.

Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για μαθητές της έκτης ή για μαθητές που θα πάρουν μεταγραφή. Διότι στις περιπτώσεις αυτές αν τα στοιχεία των μαθητών είναι λάθος, το λάθος θα ακολουθήσει και τα επίσημα έγγραφα που θα εκδοθούν από το σχολείο για την εγγραφή τους στο Γυμνάσιο ή τη μεταγραφή τους σε άλλο σχολείο. Και βέβαια λάθος σε επίσημο έγγραφο δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο.

Παλιά, για όλους αυτούς τους λόγους, ζητούσαμε από τους γονείς των μαθητών της έκτης να προσκομίσουν ένα πρόσφατο πιστοποιητικό γέννησης. Τώρα αυτό δεν μπορεί να γίνει... Διότι υπάρχει εγκύκλιος του αρμόδιου υπουργείου που ζητά από τους δημοσίους υπαλλήλους να μην ταλαιπωρούν τους πολίτες και να φροντίζουν υπηρεσιακά να αποκτήσουν τέτοια έγγραφα. Που σημαίνει μια ταλαιπωρία άνευ προηγουμένου για το σχολείο. Την ενημέρωση για το ζήτημα αυτό μου έκαναν πέρυσι στο Γυμνάσιο της περιοχής μας όταν τους πήγα τους τίτλους των μαθητών μας για εγγραφή. Και που μου τόνισαν ότι είναι συχνό φαινόμενο να παίρνουν από τα Δημοτικά τίτλους με ελλιπή στοιχεία ή και λάθος με αποτέλεσμα απίθανη ταλαιπωρία για να βρουν μέσω υπηρεσίας τα σωστά στοιχεία του κάθε μαθητή.

Προσοχή μεγάλη χρειάζεται στο θέμα των αγοριών. Θα πρέπει να τσεκάρετε από το Διευθυντή του σχολείου τι προβλέπει η πρόσφατη νομοθεσία ως προς τον αριθμό που θα συμπληρώσετε στο πεδίο ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟΥ. Μέχρι πρότινος αυτό που ίσχυε ήταν να συμπληρώνουμε για μεν τα κορίτσια το Δημοτολόγιο για δε τα αγόρια τον αριθμό Μητρώου Αρρένων. Θα πρέπει να ρωτήσετε, το τονίζω αυτό, γιατί μπορεί και να έχουν αλλάξει οι σχετικές οδηγίες.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι πως στο συγκεκριμένο βιβλίο εκτός της βαθμολογίας, συμπληρώνουμε και τις απουσίες των μαθητών. Κι αυτό το καθήκον μας δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Σε περιπτώσεις ανάγκης, μπορεί ο εισαγγελέας να ζητήσει ως επίσημο αποδεικτικό το βιβλίο αυτό προκειμένου να πιστοποιήσει αν ο μαθητής ήταν στην τάξη ή απουσίαζε.

Τέλος, σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες, εκτός της αριθμητικής βαθμολογίας, στο πίσω μέρος του φύλλου, οφείλουμε να συμπληρώνουμε και λεκτική αξιολόγηση του μαθητή.

Γιάννης Μηλιώκας - Για το καλό μου (audio only)

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 10 Sep 2007 11:36:00 +0000

Για το καλό τους. Τραγούδι ευαγγέλιο, δάσκαλε και δασκάλα, κάθε που ξεκινά η σχολική χρονιά.

Παιδιά κρατάμε. Τον ανθό της κοινωνίας μας. Το μέλλον του τόπου.

Για το καλό τους! Όλα για το πραγματικό καλό τους. Χαλάλι όλα. Και πάλι λίγα είναι.

Καλή χρονιά!

Κρατάμε την ουσία

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 10 Sep 2007 11:32:00 +0000

Κρατάμε την ουσία, κρατάμε και τις αναμνήσεις του περσινού Σεπτέμβρη, τώρα που το σχολείο ανοίγει και πάλι τις πόρτες του.

Καλή χρονιά, συνάδελφοι.

Καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο της εκπαίδευσης.

Με ουσία. Με αγώνα. Με όραμα για έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί τι θα μείνει από την παιδεία αν της στερήσουμε την ελπίδα πως θα φτιάξει καλύτερο το αύριο;

Βαστάτε, λοιπόν, δάσκαλοι. Για μια ακόμα φορά. Βαστάτε γερά. Δεν έχετε δικαίωμα να μη βαστήξετε. Μόνο υποχρέωση.

Βίντεο: Παιδί και θάνατος

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Wed, 05 Sep 2007 10:35:00 +0000

Απόσπασμα ομιλίας του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη με θέμα "αν πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για το θάνατο".

Οι θέσεις του καθηγητή μπορούν να φανούν χρήσιμες στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς για κάθε περίπτωση που το παιδί έρχεται σε επαφή με το θάνατο αλλά και ως προετοιμασία του ακόμη και αν δεν υπάρχουν τέτοια γεγονότα στο περιβάλλον του.

Οι φωτιές καίνε και την ψυχή

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Wed, 05 Sep 2007 10:11:00 +0000

Ειδικά «τα παιδιά βιώνουν τον φόβο» και

χρειάζονται άμεση ψυχολογική στήριξη

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ρούλα Τσουλέα, Μάρθα Καϊτανίδη

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Αντιμέτωποι με την ανασφάλεια είναι μικροί και μεγάλοι στις περιοχές της χώρας που πλήττονται τις τελευταίες μέρες από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Η απειλή από τη φωτιά, η απώλεια του περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωσαν και η αβεβαιότητα για το αύριο αποτελούν γι΄ αυτούς ψυχική δοκιμασία- και ειδικά τα παιδιά χρειάζονται άμεση ψυχολογική υποστήριξη για να αντιμετωπίσουν τις φοβίες τους. «Τα παιδιά βιώνουν τον φόβο για μία άγνωστη, απειλητική, φυσική καταστροφή και ταυτοχρόνως έχουν πλήρη συνείδηση για το τι έχει συμβεί», λέει η ψυχολόγος Μαριέττα Ρήγα-Πεπελάση. «Αντιλαμβάνονται από τα μισόλογα των μεγάλων ότι οι γονείς και ο περίγυρός τους δεν έχουν έλεγχο σε ό,τι συμβαίνει και αυτό τους δημιουργεί αισθήματα μειονεξίας και ανασφάλειας. Την κατάστασή τους εντείνει το γεγονός ότι βλέπουν τον θρήνο των οικείων τους και βιώνουν μέσα τους την απώλεια αγαπημένων ζώων, φυτών, αντικειμένων ή και προσώπων ακόμα. Γι΄ αυτούς τους λόγους, είναι πιθανό να αναπτύξουν ευαισθησίες: να μην μπορούν να κοιμηθούν, να φοβούνται συγκεκριμένους θορύβους ή να αποφεύγουν το σκοτάδι, ακόμα και να λένε ότι πονάνε κάπου στο σώμα τους- με αυτό τον τρόπο σωματοποιούν το στρες που νιώθουν».

Ο γονιός και ο δάσκαλος

Η συμπεριφορά των μεγάλων μπορεί να απαλύνει τον ψυχικό τους πόνο. «Η βοήθεια που θα τους προσφέρουν οι γονείς αλλά και οι δάσκαλοί τους, είναι απαραίτητο να είναι άμεση», τονίζει η κυρία Πεπελάση. «Πρέπει από τις πρώτες κιόλας ώρες να κρατήσουν μια στάση γενναιότητας, ακόμη κι αν θρηνούν. Πρέπει να ενθαρρύνουν τα παιδιά να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους και ταυτοχρόνως να τους δείξουν ότι έχει ξημερώσει μια καινούργια ημέρα: πρέπει να αρπάξουν ένα φτυάρι για να πετάξουν τα αποκαΐδια, να καθαρίσουν ένα κομμάτι γης για να φυτέψουν ένα λουλούδι... Μόνον έτσι τα φοβισμένα παιδιά θα πειστούν ότι η καταστροφή έχει ένα τέλος. Και μόνο έτσι θα μπορέσουν σταδιακά να ξεπεράσουν την ανασφάλειά τους και τελικά να ξεχάσουν».

«Μετέωροι ψυχικά»

Οι αντιδράσεις αυτές, βέβαια, απαιτούν μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους των μεγάλων, διότι και οι ίδιοι είναι «μετέωροι ψυχικά» μέσα σε μια κατάσταση που τους κάνει να νιώθουν εντελώς ανίσχυροι, κατά τον αναπληρωτή καθηγητή Ψυχιατρικής και πρόεδρο της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας κ. Νίκο Τζαβάρα. «Το ψυχικό τραύμα που βιώνουν είναι μεγάλο», λέει. «Πολλοί ξεριζώθηκαν από το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζούσαν επί δεκαετίες, ξεριζώθηκαν από τα σπίτια και τις κοινωνίες τους. Νιώθουν ανασφάλεια, οργή, αδυναμία, απροστάτευτοι απέναντι σε έναν κόσμο που δεν αποτελεί πια εγγύηση γι΄ αυτούς, δεν είναι πια ασφαλής γι΄ αυτούς- και αυτή η απώλεια είναι φοβερή για τον άνθρωπο».

Τραύμα και από την εικόνα της ΤV

Η ΣΚΛΗΡΗ τηλεοπτική εικόνα μπορεί να τραυματίσει βαθιά τις παιδικές ψυχές, στις οποίες γεννιέται ο ανομολόγητος φόβος ότι η καταστροφή θα περάσει την οθόνη και θα φτάσει στο σπίτι. «Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που αφήνονται με τις ώρες να παρακολουθούν τις πυρκαγιές στην τηλεόραση, βασανίζονται διότι δεν μπορούν να αντιληφθούν πόσο μακριά από αυτά είναι όσα συμβαίνουν», λέει η κυρία Λίζα Βάρβογλη, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Τα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά έχουν μνήμες από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς που τόσο έχουν αγαπήσει, και θεωρούν ότι καίγεται αυτό, ακόμα κι αν είναι στην άλλη άκρη της Ελλάδας. Όλ΄ αυτά δημιουργούν σύγχυση και, κυρίως, το συναίσθημα ότι δεν υπάρχει κανείς να τα βοηθήσει». Οι γονείς, λοιπόν, πρέπει να βλέπουν μαζί με τα παιδιά τους για λίγη ώρα τις ειδήσεις, να εξηγούν τι γίνεται και να κλείνουν την τηλεόραση. Καλό είναι επίσης να τα βοηθήσουν να πάψουν να αισθάνονται ανήμπορα- μπορούν λ.χ. να τα πάρουν μαζί για να πάνε στην τράπεζα να καταθέσουν χρήματα για τους πυρόπληκτους ή να ετοιμάσουν μαζί μια κούτα με είδη πρώτης ανάγκης.

ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ

ΤΡΙΤΗ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2007 Αρ.Φύλλου:18.923

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Tue, 04 Sep 2007 16:18:00 +0000

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Εκλογές πάνω στις στάχτες :

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΕΟ ΓΥΡΟ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Κρανίου Τόπος...

Πέρσι τέτοιες μέρες, στο κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό κυριαρχούσε η μεγάλη Απεργία μας. Τον τόνο έδιναν οι σημαίες του αγώνα και οι χιλιάδες διαδηλωτές - ταξιδιώτες του μεγάλου αγώνα, που γέμιζαν δρόμους και πλατείες. Η χρονιά ξεκινούσε με την ελπίδα και τη στέρεη αισιοδοξία που γεννά ο αγώνας.

Φέτος, η σχολική χρονιά ξεκινά κάτω από το βάρος των δεκάδων νεκρών, των χιλιάδων κατεστραμμένων οικογενειών, των καμμένων δασών και χωραφιών αλλά και των πρόωρων εκλογών που η κυβέρνηση εξήγγειλε την ίδια μέρα που καιγόταν η Πεντέλη. Πριν καλά - καλά στεγνώσουν τα μαγιό από τις παραλίες και κυρίως πριν οι εργαζόμενοι συνειδητοποιήσουν τι τους επιφυλάσσεται για την «επόμενη ημέρα», η χώρα θα έχει αποκτήσει νέα κυβέρνηση...

Στην εκπαίδευση η επίθεση συνεχίζεται

Το Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνηση εξέδωσε στις 20-7-07 εγκύκλιο για την λειτουργία των Νηπιαγωγείων σε ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς σε συνέχεια της τροπολογίας που ψήφισε στις 24 Μαϊου 2007. Η αποκέντρωση είναι εδώ! Για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση θεσμοθετείται η κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και οι γονείς απευθύνονται και πληρώνουν στους ιδιώτες για την βασική και υποχρεωτική αγωγή και εκπαίδευση των παιδιών τους ! Είναι μια εξέλιξη που αποτυπώνει το προχώρημα των αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και υλοποιεί νεοσυντηρητικές και νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις της Ε.Ε., που περιλαμβάνονται τόσο στην πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης της Ν.Δ. όσο και στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία. Με την ίδια εγκύκλιο, αυξάνει το ωράριο των νηπιαγωγών με την καθιέρωση της ζώνης 7 με 8 το πρωί, ενώ μένουν στο έλεος της εργοδοσίας τα εργασιακά δικαιώματα των νηπιαγωγών που θα εργαστούν στους δήμους και στους ιδιώτες. Το ωράριο των νηπιαγωγών πλέον, φτάνει στις 22,5 διδακτικές (60λεπτες) ώρες την εβδομάδα - μεγαλύτερο και από τους άλλους εκπαιδευτικούς με περισσότερα χρόνια υπηρεσίας.

Η σχολική χρονιά ξεκινά - όπως και όλες οι προηγούμενες - με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια στιγμή το 40 % των αιτήσεων για αποσπάσεις δεν ικανοποιήθηκε. Τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησαν τα νέα βιβλία θα επιχειρηθεί να διασκεδαστούν ξανά με τη διοργάνωση 2 -3 σεμιναρίων και με λίστες παροραμάτων, ενώ οι προεκλογικοί πονοκέφαλοι που προκαλεί στην κυβέρνηση το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄, αντιμετωπίζονται με την τακτική «μαζί με το βιβλίο και ένα βιβλίο δώρο» (βλ. Διδώ Σωτηρίου).

Εκλογές : Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια...

Δεν ξεχνάμε τίποτα - Δεν συγχωρούμε κανέναν !

Ούτε οι προεκλογικές φιέστες και τα πανηγύρια, ούτε τα μεγάλα λόγια και οι «υποσχέσεις», ούτε τα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα δεν μπορούν να μας μετατρέψουν σε Λωτοφάγους. Οι μνήμες είναι πολύ νωπές. Οι εικόνες πρόσφατες. Δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή :

Το έγκλημα της κοινωνικής και περιβαλλοντικής καταστροφής, τους 65 νεκρούς, τα καμμένα σπίτια και τα δάση, τον εφιάλτη των εκατοντάδων πυρκαγιών που ρήμαξαν ολόκληρες περιοχές και άνοιξαν το δρόμο σε τράπεζες, κατασκευαστικές εταιρείες και τουριστικές επιχειρήσεις για νέες κερδοφόρες εκστρατείες.
Τα κλεμμένα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, το σκάνδαλο των ομολόγων, τη συνενοχή και τη συγκάλυψη όλων των αποχρώσεων του επίσημου κατεστημένου συνδικαλισμού.
Την καταστολή και την αδιαλλαξία που αντιμετωπίσαμε όταν απεργούσαμε και αγωνιζόμασταν για δημόσια δωρεάν παιδεία και αξιοπρεπείς μισθούς. Τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα, τις σιδηρογροθιές και τις ύβρεις της κυρίας Γιαννάκου, τον εμπαιγμό του πρωθυπουργού και την προδοσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ζητούσε αναβολή της συζήτησης του αρθρ.16 για να μην συμπέσει η απεργία μας με τις καταλήψεις των φοιτητών.
Τα 17,5 ευρώ της «αύξησης», τα μισθολόγια πείνας που ψήφισαν οι πρώην και εφάρμοσαν οι «επόμενοι», την ακρίβεια, τα 7 ευρώ ωριαίας «αποζημίωσης» των ωρομισθίων, τα σχολεία μας που βουλιάζουν στη λιτότητα, τις ανύπαρκτες υποδομές, τις ανύπαρκτες βιβλιοθήκες, τα βιβλία που πολλαπλασιάζουν την αμάθεια και τις ανισότητες.

76η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ : μια χαμένη ευκαιρία

Απέναντι σε αυτήν την αντιεκπαιδευτική - αντιλαϊκή πολιτική, απαιτείται να οργανωθεί ένας νέος γύρος νικηφόρων αγώνων. Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην 76η Γ.Σ. της ΔΟΕ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνη, κατέθεσαν συγκεκριμένη πρόταση και για το διεκδικητικό πλαίσιο και για πρόγραμμα δράσης που αποτελούσε τη συνέχεια του περσινού αγώνα. Συγκεκριμένα, πρότειναν, με βάση ένα πλαίσιο άμεσων αιτημάτων και διεκδικήσεων, διευρύνοντας το αντίστοιχο της απεργίας με τα ζητήματα που προέκυψαν από την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τα σχέδιά της, να πραγματοποιηθούν ταυτόχρονες ΓΣ σε όλους τους χώρους εκπαίδευσης τον Οκτώβρη με εισήγηση για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες και καταλήψεις, δημιουργία απεργιακού ταμείου και κεντρικής απεργιακής επιτροπής. Πρότειναν επίσης, δέσμευση του νέου ΔΣ της ΔΟΕ, να κηρύξει πενθήμερη απεργία, ΓΣ και ολομέλεια για τη συνέχειά της σε περίπτωση που οποιαδήποτε κυβέρνηση θέσει θέμα ασφαλιστικού. Πρόταση που απορρίφθηκε από όλες τις παρατάξεις. Με δική τους ευθύνη, η 76η Γενική Συνέλευση του κλάδου, κράτησε ερμητικά κλειστές τις πόρτες σε ένα νέο γύρο ανάπτυξης του κινήματος. Με δική τους ευθύνη, ο κλάδος δεν μπήκε από τότε σε τροχιά άμεσης αγωνιστικής - απεργιακής απάντησης στην αντιασφαλιστική επίθεση, απόφαση που θα έστελνε ένα μήνυμα αντίστασης, αγώνα, αισιοδοξίας και νίκης σε όλη την εργατική τάξη και θα έθετε από σήμερα το καθήκον σε κάθε συνδικάτο, ομοσπονδία και σωματείο να προχωρήσει σε μια τέτοια κατεύθυνση. Οι παρατάξεις του επίσημου κατεστημένου συνδικαλισμού, έδειξαν έτσι τα όριά τους, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα την ανάγκη, η ίδια η βάση των εκπαιδευτικών να πάρει στα χέρια της την υπόθεση της οργάνωσης του κινήματος και των επόμενων γύρων αναμέτρησης με την αντιεκπαιδευτική - αντιλαϊκή πολιτική.

Μιλώντας για την επόμενη μέρα...

Η λαϊκή δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση και η οργή, ασφυκτιά σήμερα, ανάμεσα στους δείκτες των δημοσκοπήσεων και τα εκβιαστικά διλήμματα της κάλπης. Δεν βρίσκει διέξοδο και δρόμο για να εκφραστεί συλλογικά στις 16 Σεπτέμβρη ώστε να ανατρέψει το σκηνικό και να δημιουργήσει νέα δεδομένα για τους εργαζόμενους. Με δυο λόγια οι εκλογές δεν θα λύσουν βέβαια το οξύ κοινωνικό πρόβλημα.

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, όποιος και αν είναι ο πολιτικός διαχειριστής της επόμενης περιόδου, Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ, οι προθέσεις για την εκδήλωση της επίθεσης απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία, είναι συγκεκριμένες και περιλαμβάνουν:

Την κατεδάφιση σε ό,τι απέμεινε από την κοινωνική ασφάλιση, την αύξηση των ορίων ηλικίας και των εισφορών, την παράδοση όλων των αποθεματικών στα καρτέλ της αγοράς και τη πλήρη μετατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου. Και τα δυο μεγάλα κόμματα, ούτες λίγο ούτε πολύ εξήγγειλαν ότι θα προχωρήσουν σε αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση μετά τις εκλογές.
Την καθολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων με την άρση της μονιμότητας και την επέκταση της ελαστικής εργασίας (βλ. ωρομίσθιοι)
Την παγίωση της παρατεταμένης λιτότητας και την εφαρμογή μισθολογίων πείνας με τη σύνδεση μισθού-αξιολόγησης.
Την επίθεση στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση που θα περιλαμβάνει: μεγαλύτερη υποχρηματοδότηση, γενικευμένη εισαγωγή ιδιωτών-χορηγών στα σχολεία, εφαρμογή των προτάσεων του ΕΣΥΠ και των νόμων Αρσένη-Ευθυμίου για την αξιολόγηση και κατηγοριοποίηση μαθητών- σχολείων- εκπαιδευτικών.
Την αποκέντρωση-ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, αρχής γενομένης από τα νηπιαγωγεία που παρά τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης για τον ένα χρόνο υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, ψηφίζει τροπολογίες και στέλνει την προσχολική αγωγή στους ιδιώτες και στους δήμους.
Τον εντεινόμενο αυταρχισμό και την καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών των εργαζομένων.

Όταν σβήσουν τα φώτα της προεκλογικής φιέστας, το κοινό που τώρα παρακολουθεί αμήχανα ή ακόμα χειρότερα χειροκροτεί δαιμονιωδώς, θα γυρίσει στη ζοφερή ζωή του ενώ τα θεωρεία και οι πρωταγωνιστές θα συζητούν για νέα κέρδη. Η νέα φτώχεια, οι ιδιωτικοποιήσεις, η μιζέρια, η ανεργία, θα εξακολουθήσουν να είναι εδώ. Και τότε βεβαίως οι αυτοκράτορες θα αποσυρθούν στα δωμάτιά τους μακριά από το πλήθος και ενάντιά του. Οι Σκύθες και πάλι θα μαστιγώνουν τους απείθαρχους και το «φαντασιακό» δεν θα μπορεί να ζεστάνει κανέναν.

Όποιες και αν είναι λοιπόν οι εξελίξεις, είναι πια ολοφάνερο, ότι μετά τις 16 Σεπτέμβρη, τα ζητήματα της παιδείας μαζί με εκείνα της κοινωνικής ασφάλισης, της υγείας, της εργασίας, των μισθών, των κοινωνικών - δημοκρατικών δικαιωμάτων θα βρεθούν στο στόχαστρο.

Στη βάση των εκπαιδευτικών η διέξοδος για την οργάνωση της αντίστασης και του αγώνα

Η ατζέντα των νεοφιλελεύθερων - νεοσυντηρητικών μέτρων και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και την εργασία, οι γενικές κατευθύνσεις της ΕΕ- ΟΝΕ και του ΟΟΣΑ, ολόκληρη η καταιγίδα των «μεταρρυθμίσεων» που κυβέρνηση, αντιπολίτευση και όλο το μπλοκ εξουσίας δεν μπόρεσαν να προωθήσουν περικυκλωμένοι από την πολιτική και κοινωνική πολιορκία του κινήματος παιδείας, βρίσκεται μπροστά μας. Από το ασφαλιστικό ως την αξιολόγηση και από την «αποκέντρωση» των σχολείων μέχρι τους νέους γύρους λιτότητας και περικοπών, σε όλη τη γραμμή του μετώπου, τα ζητήματα είναι ανοιχτά. Μπροστά μας είναι και η νέα ακόμα πιο βάρβαρη επίθεση που σχεδιάζουν στα εργασιακά, μορφωτικά και δημοκρατικά δικαιώματα και αποτυπώνεται στις ανακοινώσεις του ΟΟΣΑ και στις αποφάσεις της συνόδου των Υπουργών Παιδείας της ΕΕ στο Λονδίνο. Η αναμέτρηση βρίσκεται μόνο στην αρχή της και θα κρατήσει καιρό. Οι εκλογές, σημείο καμπής για το κίνημα και «εξαγνισμού» για την επόμενη κυβέρνηση, θα σημάνουν την έναρξη ενός νέου γύρου αντιπαράθεσης.

Μετά την αποτυχία και το αδιέξοδο της 76ης Γενικής Συνέλευσης, οι Γενικές Συνελεύσεις και οι συλλογικές διαδικασίες βάσης, ο οριζόντιος συντονισμός των Συλλόγων και των πρωτοβάθμιων σωματείων, είναι το πεδίο όπου θα κριθεί η τύχη ενός νέου σχεδίου ανάπτυξης και οργάνωσης του κινήματος. Την πρόταση για ένα αγωνιστικό σχέδιο που θα συνενώνει όλο το εκπαιδευτικό κίνημα (καθηγητές, φοιτητές, μαθητές) και θα απευθύνεται και στο εργατικό κίνημα θέτοντας το πρόταγμα της δημιουργίας του μετώπου Παιδείας - Εργασίας και της συνέχισης του απεργιακού αγώνα μέχρι τη νίκη, θα βάλουν οι Παρεμβάσεις με την έναρξη της νέας χρονιάς στη βάση των εκπαιδευτικών και θα προτείνουν συγκεκριμένες ενέργειες για τον συντονισμό και την κοινή δράση αλλά και την αποτροπή της εφαρμογής των αντιεκπαιδευτικών, αντιασφαλιστικών και αντεργατικών σχεδίων. Θα εργαστούν για ένα κίνημα βάσης, έτσι ώστε οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί της πράξης να πάρουν στα χέρια τους τη συνέχιση των αγώνων και να ξεπεράσουν τα εμπόδια των συνδικαλιστικών ηγεσιών και των διάφορων πολιτικών δυνάμεων. Σε αυτή την κατεύθυνση, οι Παρεμβάσεις - Κινήσεις - Συσπειρώσεις, το ανεξάρτητο ριζοσπαστικό ταξικό ρεύμα, θα δώσουν όλες τις δυνάμεις τους.

Κι ενώ το σχολείο στέκεται αγουροξυπνημένο...

noreply@blogger.com (ΔΑΝΑΗ) — Mon, 03 Sep 2007 17:17:00 +0000

... οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί έχουν κιόλας χαράξει την πορεία τους και δίνουν ραντεβού για τα πρώτα ταξίδια. Πονάει η διαπίστωση αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Το ταξίδι που εδώ παρουσιάζουμε διοργανώνεται από την αγαπημένη μας HELMEPA:

Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών 2007

H Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος – HELMEPA συντονίζει κάθε χρόνο στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών, που πραγματοποιείται το τρίτο Σάββατο του Σεπτεμβρίου.

Σκοπός της Παγκόσμιας αυτής Ημέρας Εθελοντισμού είναι να μετρηθεί το επίπεδο ευαισθητοποίησης όλων μας, κατοίκων των πάνω από 80 χωρών που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία, σχετικά με τις ακτές που χρησιμοποιούμε για την ψυχαγωγία μας.

Μετά όμως από τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα των πυρκαγιών, για τα οποία εκφράζουμε την οδύνη και αγανάκτησή μας, αλλά και τις προκηρυχθείσες εθνικές εκλογές, μεταθέτουμε την ημερομηνία των Εθελοντικών Καθαρισμών Ακτών για το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007.

Όσοι πιστεύουν πως είναι χρέος τους να πάρουν μέρος στον καθαρισμό μίας ακτής που τους έδωσε χαρά το καλοκαίρι, ας επικοινωνήσουν με την Παιδική HELMEPA στα τηλέφωνα 210-9401364 και 210-9343088 ή με email στο helmepajunior@helmepajunior.gr. για να λάβουν περισσότερες πληροφορίες και τα ειδικά δελτία καταγραφής απορριμμάτων.

Παίρνω μέρος στον Παγκόσμιο Εθελοντικό Καθαρισμό Ακτής, επειδή:

τα απορρίμματα στις ακτές μας τα αφήσαμε το καλοκαίρι

η ρύπανση των θαλασσών επηρεάζει το κλίμα ενώ τα σκουπίδια στις ακτές υποβαθμίζουν όλους μας

θέλω να είμαι και εγώ ένας από τους λίγους που κάνουν τη διαφορά

με το παράδειγμά μου ευαισθητοποιώ τους αδιάφορους

ο πλανήτης μας έχει ανάγκη τέτοιας συλλογικής παγκόσμιας πρωτοβουλίας

οι ακτές μας είναι ο φυσικός πλούτος της πατρίδας μου, της Ελλάδας

Το Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007, η Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος – HELMEPA συντονίζει για 16η συνεχή χρονιά στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών. Η ημέρα αυτή είναι παγκόσμια αφιερωμένη στην περιβαλλοντική ευαισθη-τοποίηση όλων μας όσον αφορά το βαθμό καθαριότητας των ακτών που απολαμβάνουμε το καλοκαίρι. Η HELMEPA προσκαλεί όλους μας που αγαπάμε τη θάλασσα να συμβάλουμε στην προσπάθεια αυτή, οργανώνοντας από μόνοι μας καθαρισμό μιας αγαπημένης μας ακτής:

Παιδιά και Δάσκαλοι Μέλη της Παιδικής HELMEPA, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Σύλλογοι, Λιμεναρχεία, Λιμενικά Ταμεία, Ψαράδες, Ιδιοκτήτες Σκαφών Αναψυχής και όποιος άλλος νοιάζεται για τις θάλασσες και τις ακτές μας...