Τι συμβαίνει πια με τα παιδιά μας;

Άκουσα την ανατριχιαστική είδηση προχτές στην τηλεόραση. Η Αμάρυνθος, ο Άλεξ και άλλα πιο άγνωστα περιστατικά ήρθαν πάλι στην επιφάνεια. Αναδημοσιεύω από τον Άλφα:
_______________

16.11.2007

Μαθητές ασέλγησαν σε μαθητή και βιντεοσκόπησαν την πράξη τους

Σοκ προκαλεί η αποκάλυψη μίας απίστευτης υπόθεσης ασέλγειας ενός 15χρονου από συνομηλίκους του σε σχολείο στη Καβάλα. Όπως έγινε γνωστό, τέσσερις μαθητές καβγάδισαν για ασήμαντη αφορμή με τον 15χρονο και στη συνέχεια τον οδήγησαν σε χώρο του σχολείου, όπου ασέλγησαν σε βάρος του, ενώ βιντεοσκόπησαν τις σκηνές με το κινητό τους τηλέφωνο. Το βίντεο κυκλοφόρησε σε όλο το σχολείο και το θύμα διαπομπεύτηκε. Η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια του εισαγγελέα και οι εμπλεκόμενοι μαθητές έχουν ήδη καταθέσει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ένας δράστης και «αρχηγός» των τεσσάρων είναι ένας 17χρονος, άλλος ένας είναι 16 ετών και δύο 15 ετών, όλοι τους μαθητές Λυκείου. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι τέσσερις υποστήριξαν στις καταθέσεις τους, ότι πήγαν στο υπό κατάληψη σχολείο για να βρουν κάποια κοπέλα και να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ορέξεις και ότι νευρίασαν όταν το θύμα τους χτύπησε άθελά του τον ένα με τη μπάλα που έπαιζε, τον κυνήγησαν και τον στρίμωξαν σε απομονωμένο χώρο του σχολείου, όπου προέβησαν στις αποτρόπαιες πράξεις τους. Το παιδί αμέσως μετά ενημέρωσε τον πατέρα του, ο οποίος κατήγγειλε το περιστατικό στην Αστυνομία.
_____________

Τι συμβαίνει πια με τα παιδιά μας; Τι φταίει; Και τις;

Κρούσματα βίας αντιμετωπίζουμε όλοι στα σχολεία μας, όταν όμως φτάνουν στη σεξουαλική κακοποίηση ή και στο φόνο, νομίζω ότι η κοινωνία θα πρέπει να αφυπνίζεται. Να μη μένει μόνο με το στόμα ανοιχτό αλλά να ξεσηκώνεται και να αναζητά πού έχει κάνει το λάθος στη αγωγή των παιδιών της.

Πάει σχεδόν ένας χρόνος που αντιμετώπισα ένα σοβαρό περιστατικό στην τάξη μου. Ανάμεσα σε μαθητές πέμπτης δημοτικού!!! Φυσικά δεν ήταν της μορφής των παραπάνω... Αλλιώς θα το είχατε ακούσει από τα κανάλια. Όμως ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική παρενόχληση. Θύμα ένα κοριτσάκι παιδί οικονομικών μεταναστών. Βασικός δράστης ένα παιδί "χωρισμένων γονιών". Εμπλεκόμενο ένα άλλο παιδί επίσης "χωρισμένων γονιών". Τυχαία συνέβη το περιστατικό με αυτούς τους "πρωταγωνιστές"; Εγώ λέω πως όχι. Όμως ό,τι κι αν λέω εγώ, σημασία έχει αν υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη του σχολείου για να "θεραπεύσει" τέτοιες συμπεριφορές. Δυστυχώς δεν υπάρχει. Μέχρι πότε θα είναι τριτοκοσμική η παιδεία στον τόπο μας;

Προχτές πάλι είχα ένα άλλο σοβαρό επεισόδιο. Καμία σχέση αυτή τη φορά με "σεξουαλικά". Μια μαθήτρια τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο. Μαζί της και ένα ακόμη κορίτσι της τάξης που γλίτωσε παρατρίχα. Μάρτυρας στο περιστατικό και ένα τρίτο παιδί της τάξης που άκουσε το μπαμ (χειρότερο μπαμ, κυρία δεν έχω ακούσει... - δικά του τα λόγια).
Τόλμησα να θέσω στο διευθυντή μου θέμα για βοήθεια από το σχολικό σύμβουλο. Πώς να ενεργήσω για να ξεπεράσουν τα παιδιά το σοκ. Η απάντησή σου αποκαλυπτική της κατάστασης που επικρατεί στα σχολειά μας. "Δεν είναι θέμα αυτό για το σύμβουλο." Μα ποια είναι θέματα για το σύμβουλο; Το πώς θα μάθουν τα παιδιά το δύο και δύο; Φροντιστήριο είναι το σχολείο; Δεν είναι κύριο έργο του η αγωγή;

1 ΕΓΡΑΨΑΝ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ:

universe είπε...

Ασέλγησαν σε μαθητή και βιντεοσκόπησαν την πράξη τους.
Τι από τα δυο είναι απεχθέστερο;. Τι ταράζει τα λιμνάζοντα νερά του εφησυχασμού και της αποκρουστικής μακαριότητάς μας;
Η κοινωνία των παιδιών είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας των ενηλίκων. Αναπαράγει και πάσχει από τα ίδια ακριβώς συμπτώματα. Η νόσος είναι μεταδοτική. Η σεξουαλική βία διαπερνάει ολόκληρο το σύστημα. Τα παιδιά μαϊμουδίζουν τις συμπεριφορές των μεγάλων. Το δίπολο της σχέσης εξουσιαστής- εξουσιαζόμενος βρίσκει την εφαρμογή του και μέσα σε αυτές τις, κατά τα άλλα, αθώες κοινωνίες. Και βέβαια, όχι πια ο υποβόσκων, αλλά ο ανοιχτός ρατσισμός βρίσκει το εύκολο θύμα.
Πάντα υπήρχε σεξουαλική καταπίεση. Πάντα υπήρχε σεξουαλική κακοποίηση. Η κοινωνία έθαβε το πρόβλημα. Καταστρέφονταν ζωές, αλλά υψώνονταν πάντα ένας τοίχος προστασίας. Τα θύματα απομονώνονταν, περιθωριοποιούνταν και τίποτα δεν ψεγάδιαζε την απαστράπτουσα κοινωνική δομή.
Σήμερα είναι αλλιώς τα πράγματα. Το youtube μας φέρνει μπροστά στις ευθύνες μας. Πρέπει να πάρουμε θέση. Είναι απαραίτητο. Έχουμε όλοι ανάγκη από συμβούλους, αλλά ποιος θα συμβουλεύσει τους ίδιους τους συμβούλους, είναι το ερώτημα.
Μάρκος Γκανής
http://margkan.pblogs.gr

ΕΓΡΑΨΑΝ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ

Δεν ξεχνούμε και απαιτούμε:



Αρχειοθήκη ιστολογίου